Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2007/399 K.2007/1763

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda: Davanın kısmen kabulüne kısmen reddine ilişkin İskenderun 3. Asliye Mahkemesinden verilen 1.11.2006 gün ve 83/311 hüküm davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiş ve davalılar...ve ... vekili duruşma istemiş olmakla işin duruşmaya tabi olduğu belirlendikten sonra 22.5.2007 Salı günü için taraflara gönderilen çağrı kağıdı üzerine hükmü temyiz eden taraftan ve karşı taraftan kimsenin gelmediği anlaşılmakla duruşmaya başlandı, temyiz isteğinin süresinde olduğu tesbit edilmekle hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ... adına kayıtlı davalı ... idaresinde bulunan aracın müvekkili idaresinde bulunan araca çarpması nedeniyle müvekkilinin yaralandığını, yaralanma nedeniyle uzuv kaybı, çalışma gücü kaybı, yüz, çene ve kol bölgesinde sabit eser meydana geleceğini belirterek 719.400.000 TL'sı tedavi gideri, 500.000.000 TL'sı iş ve kazanç kaybı, 1.280.600.000 TL'sı çalışma gücü kaybı,

sakatlık ve ekonomik geleceğin bozulmasından kaynaklanan kayıp nedeniyle fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 2.500.000.000 TL'sı maddi 7.500.000.000 TL'sı manevi tazminatın olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiş 27.4.2006 tarihli dilekçesi ile tedavi giderlerini 1.578.000 YTL'sı iş ve kazanç kaybı ile çalışma gücünün kaybı, sakatlık ve ekonomik geleceğin bozulması nedeni ile talep ettikleri tazminatı 93.666.31 YTL'sı olarak ıslah etmiştir.

Davalılar ... ve ... vekili, kazanın aracın frenlerinin patlaması nedeniyle meydana geldiğini, tazminat miktarının fahiş olduğunu davanın reddini savunmuştur.

Davalı... Sigorta A.Ş. vekili, sorumluluklarının poliçe limiti ile sınırlı olduğunu, manevi tazminattan sorumlu olmadıklarını, işgücü kaybına ilişkin belgelerin ibrazını istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulü ile; 95.244.31 YTL maddi tazminatın sigorta şirketi 1.578.00YTL tedavi gideri ve 40.000.00. TL maliyetten kaynaklanan kazanç kaybında sorumlu olmak üzere olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, davalı... Sigorta aŞ'ye yönelik manevi tazminat davasının reddine, diğer davalılar hakkındaki manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile her bir davalıdan 2.000YTL olmak üzere toplam 4.000.00YTL manevi tazminatın olay tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılar ... ve ...'dan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalılar ... ve ... vekili ve davalı... Sigorta AŞ. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalılar ... ve ... vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davalı... sigortanın temyiz itirazına gelince. 2918 sayılı TK'nun 99/1 maddesi ile ...genel şartlarının B.2.b maddesi gereğince, sigortacının zarar giderim yükümlülüğü, rizokonun gerekli belgelerle sigortacıya ihbar edildiği tarihten itibaren 8 iş günü içinde tazminatın ödenmesi gerekir.

Öte yandan, aynı maddenin devamında, hükmolunan tazminat sigorta bedelini geçerse, sigortacı yargılama giderleri ile avukatlık ücretini sigorta bedelinin tazminata oranı dahilinde ödemekle yükümlü olacağı belirtilmiştir.

Somut olayda, davacı tarafından davalı ... şirketine dava açılmadan önce bir başvuru yapıldığı kanıtlanamadığına göre, sigorta şirketi yönünden dava tarihinden itibaren temerrüt faizine hükmedilmesi gerekirken, haksız fiil tarihinde faize hükmedilmesi, yargılama masraflarının ve vekalet ücretinin sigorta bedelinin tazminata oranı dahilinde sorumlu tutulması gerekirken davalılarla birlikte tamamından sorumlu tutulması doğru değil bozma nedeni ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.