Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2007/4133 K.2008/449

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı borçlu ... aleyhine icra takibi yapıldığını, borcu karşılayacak mal bulunamadığını bu nedenle borçlunun kendisine ait taşınmazını davalı ...’e satışına ilişkin tasarrufların iptalini ve taşınmaz üzerinde cebri icra yetkisi tanınmasını talep etmiştir.

Davalı borçlu vekili, davacının yaptığı ihtiyati haczin yeterli olmadığını, müvekkilinin ekonomik sıkıntı nedeniyle taşınmazlarını elden çıkardığını, mal kaçırma gibi bir niyeti olsaydı daha değerle mallarını elden çıkarmasının mümkün olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, taşınmazın basit bir ... mesken olduğunu, satış sırasında tapu kaydında herhangi bir kısıtlama bulunmadığını, davacının elinde aciz belgesi bulunmadığını, borçlu hakkındaki takibin de kesinleşmediğini ileri sürerek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, icra takibi başladıktan sonra borçlu tarafından düşük bir bedelle üçüncü kişiye satılmış olması gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş hüküm davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Davalı ... vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Yerel mahkeme kararı hükmü temyiz eden davalı vekiline 20.6.2007 günü tebliğ edilmiş olup, 15 günlük yasal temyiz süresi geçirildikten sonra verildiği anlaşılan temyiz dilekçesinin (isteminin) REDDİNE,

2-Davalı ... vekilinin temyiz tirazlarına gelince;

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, İİY'nın 278/2 maddesinde, edimler arasındaki aşırı farkın bağışlama hükmünde sayılıp yapılan tasarrufun iptali tabi olduğunun öngörülmesine, 3. kişiler tarafından taşınmazın tasarruf tarihindeki bilirkişilerce belirlenen gerçek değerlerin ödendiğinin yasal ve inandırıcı delillerle kanıtlanamamasına,