Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2007/4281 K.2007/3060

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline kasko sigortalı ... plakalı aracın, davalılardan ... Tur Otobüs İşletmesi Ticaret Ltd. Şti.ne ait, ... Sigorta A.Ş.nin mali mesuliyet sigortalısı ve ...’ın sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı aracın çarpması sonucu hasarlandığını belirterek, sigortalıya ödenen 3.748.895.000 TL. tazminatın 21.07.2003 ödeme tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalılardan ( sigorta şirketi poliçede yazılı bulunan azami teminat miktarıyla sınırlı olarak ) müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalılar ... Tur Otobüs İşletmesi Ticaret Ltd. Şti. adına ve kendi adına ..., kusura ve hasara itiraz ederek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Sigorta A.Ş. tebligata rağmen cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulü ile 811.611.200 TL ( 811,62 YTL ) tazminatın 06.02.2004 dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından faize, ödeme tarihi yerine, dava tarihinden itibaren hükmedilmesi nedeniyle temyiz edilmiştir.

1. Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2. Faizin başlangıç tarihi sigorta teminatının sigorta ettirene ödendiği tarih olup, dava dilekçesinde de 21.7.2003 ödeme tarihinden itibaren faize hükmedilmesi talep edildiğine göre, mahkemece dava tarihinden itibaren faize hükmolunması doğru değilse de bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.