KÜNYE
(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi 2007/471 E., 2007/1143 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Nisan 2007
- Mahkemesi
- Kadıköy Asliye 1. Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, müvekkiline kasko sigortalı aracın, davalı ...’in işleteni olduğu aracın çarpması sonucu hasarlandığını, hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, 1.812.815.000 TL'sı tazminatın 08.07.2002 ödeme gününden itibaren yürütülecek yasal faiz ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı, cevap vermemiştir.
Makemece,dosya kapsamına ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kabulü ile 1.812.500.000 TL'sı tazminatın 08.07.2002 ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, kasko sigorta poliçesinden kaynaklanan rücu davasıdır.
2918 sayılı KTK.nun, değişik 20/d madde hükmü uyarınca, noterlerce gerçekleştiren devir işlemleri, araç mülkiyetinin devri için yeterli olup, işlemin tamamlanması için trafik siciline alıcı adına tescil işlemi yapılması mutlak koşul değildir. Tescil işlemi, idari bir tasarruf olup, yaptırılmaması ayrı bir yaptırıma tabidir ve mülkiyetin devri için kurucu bir nitelik taşımaz. Bunun bir sonucu olarak da, trafik kayıtları mülkiyeti gösteren sicillerden olmakla birlikte, bu karine kesin değildir. Aracı, noter satışı ile devralan, adına tescil işlemi yaptırmamış olsa dahi, aracın maliki sayılır.
Somut olayda davalı ... hasara neden olan aracı Of noterliğinin 20.12.1982 tarih ve 9191-7787 nolu satış sözleşmesi ile ... 'e sattığı anlaşılmıştır. Buna göre davanın husumet yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2007/471, K. 2007/1143, 5 Nisan 2007 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama