Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2007/5148 K.2008/1179

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait araca davalı tarafa ait aracın çarpması sonucu 5.642.00 YTL tutarında hasar meydana geldiğini bu zararın 5.500 YTL'sının her iki davalıdan müteselsilen, 142.00 YTL'sının davalı ...'den olay tarihinden işleyecek yasal faiziyle tahsilini talep etmiştir.

Davalı... Sigorta A.Ş. vekili, sigortalının kusuru oranında poliçe limitiyle sorumlu olduklarını, kusuru, hasarı kabul etmediğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı ... kusuru ve davayı kabul etmediğini, davacının olayda kusurlu olduğunu beyan etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 1.000 YTL tazminatın davalı ...'tan kaza tarihinden, davalı ... yönünden dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece, keşif sonucu alınan 11.12.2005 tarihli bilirkişi raporunda davacı sürücünün %20, davalı sürücünün %80 oranında kusurlu oldukları belirtilmiştir. Davacı vekilinin itirazı üzerine alınan 29.5.2006 tarihli Adli Tıp

../...

-2- 2007/5148 2008/1179

Kurumu raporunda ise davacı taraf sürücüsünün %60, davalı sürücünün %40 oranıda kusurlu bulundukları açıklanmıştır. Ancak ikinci inceleme davacı vekilinin itirazı üzerine yapıldığından, ilk raporda belirtilen kusur oranı yönünden, davacı yararına kazanılmış usulü hak doğmuştur. Bu yön gözetilerek davacı yararına davalının %80 oranında kusur oranına göre tazminata hükmedilmesi gerekirken son rapora göre hüküm kurulması doğru değildir.