Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2007/702 K.2007/1431

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul, kısmen reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araca, davalıların maliki ve sürücüsü olduğu aracın tam kusurlu çarparak hasara neden olduğunu ileri sürüp, sigortalısına ödediği 12.040.000.000 TL'nin ödeme tarihinden işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, kusura ve hasar tutarına itiraz ederek davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı ... ise aracı kazadan sonra satın aldığını iddia ederek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre ... hakkındaki davanın kabulü ile 12.040.000.000 TL'nin davalıdan tahsiline, bu miktarın 10.204.000.000 TL'sine 7.1.2004 tarihinden, 1.836.000.000 TL'sine 5.3.2004 tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine; Diğer davalı ... hakkındaki davanın vazgeçme nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-) Davacı vekilinin, müvekkilinin sigortalısına 7.1.2004 tarihinde 10.204.000.000 TL, 5.3.2004 tarihinde 1.836.000.000 TL olmak üzere toplan 12.040.000.000 TL ödendiğini belirterek, 12.040.000.000 TL tazminatın sigortalısına ödendiği 5.3.2004 tarihinden itibaren hesap edilecek avans faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiş olmasına göre; HUMK'nun 74.maddesinde yazılı taleple bağlılık ilkesi dikkate alınmamak suretiyle talep aşılarak hüküm kurulması isabetsiz ise de bu yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.