Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2008/3833 K.2008/5479

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin maliki olduğu ... halindeki araca, davalıların maliki ve trafik sigortacısı olduğu aracın çarparak hasara neden olduğunu, araçta 2.327 YTL hasar ve 1.500 YTL'lik değer kaybı meydana geldiğini, davalının olayda %30 dava dışı aracın %60 kusurlu olduklarını, müseselsil sorumluluk uyarınca davalının hasarın %90'ından sorumlu olduğunu kusuruna isabet eden 2.094 YTL hasar ve 1.350 YTL değer kaybı toplamı olan 3.444 YTL tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... Anonim Türk Sigorta A.Ş. vekili cevabında, sorumluluklarının poliçe limiti ve sigortalının kusuru ile sınırlı olduğunu, temerrüde düşürülmediklerini, davacının müteselsil sorumluluk esasına göre tazminat talep edemeyeceğini, KDV için fatura sunulması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... de duruşmada, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı ...'in olayda %30 oranında kusurlu olduğu benimsenerek davanın kısmen kabulü ile 637.51-YTL araç hasarı tazminatı ile 450-YTL değer kaybı tazminatının davalı ... yönünden 30.01.2006 kaza tarihinden, davalı ... yönünden dava tarihinden isleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hükme dayanarak yapılan bilirkişi raporunda davalı sürücü %30, dava dışı araç sürücüsü %60 kusurlu bulunmuş, mahkemece davalının %30 kusuruna göre tazminata hükmeldilmiştir. Oysa davacı, birlikte zarar verenler arasında dayanışmalı sorumluluk bulunduğundan zararın tamamını zarar verenlerden birinden, veya bir kaçından veyahut hepsinden isteme hakkına sahiptir. Somut olay itibariyle zararın %90'nın davalıdan tahsili istenildiğine göre, BK.50. vd. maddeleri ile aynı yasanın 142. maddesi gözönüne alınarak %90 kusura isabet eden zararın müteselsil sorumluluk ilkelerine göre davalılardan tahsiline karar vermek gerekirken yazılı biçimde hüküm kurnulması doğru görülmemiştir.