Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2008/4002 K.2008/4853

2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 277 ]

2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 278 ]

"İçtihat Metni"

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın dava şartı yokluğu nedeniyle reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davacı vekili, davalı borçlu Salih'in alacaklısından mal kaçırma amacıyla Fethiye Göçek Beldesi 131 ada 1 parsel, 151 ada 16 parselde kayıtlı taşınmazlarını 12.07.2004 tarihinde davalı Kamil'e, 138 ada 8 parsel, 151 ada 5 parselde kayıtlı taşınmazlarını 07.06.2004 tarihinde davalı Mehmet'e, 132 ada 2 parselde kayıtlı taşınmazını da 05.07.2004 tarihinde davalı Gülseren'e sattığını belirterek davalılar arasındaki tasarrufların iptalini talep etmiştir.

Davalı Salih, davacıdan 14.06.2004 tarihinde 11.000 YTL borç aldığını ve çek verdiğini, takip konusu açık senedin sözleşmeye aykırı doldurulduğunu, 11.000 YTL borcunu 14.06.2004 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödeyeceğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı Kamil vekili, borçlunun mal beyanı olarak bildirdiği onyedi adet taşınmazıyla ilgili kıymet takdiri yapılmadığını, aciz halinin gerçekleşmediğini, tasarrufun borçtan önce yapıldığını, taşınmazların emlakçilik yapan borçludan 130.000.00 YTL bedelle alındığını ve iyiniyetli olduklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı Mehmet vekili, aciz belgesi sunulmadığını, iyiniyetli olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı Gülseren vekili, aciz belgesi bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere göre, borçlu hakkında aciz belgesi ibraz edilemediğinden davanın dava şartı yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davacı tarafın aciz vesikası ibraz edememesi düşüncesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosyadaki bilgi ve belgelere uygun düşmemektedir. Davalı Salih'in mal beyanında 17 adet taşınmazını bildirdiği anlaşılmakta ise de, taşınmazların üzerinde pek çok sayıda haciz bulunduğu, bir kısmının ipotekli olduğu anlaşılmaktadır. Alacaklı Sevim'in sırasının ise, diğer alacaklılara göre çok arka sıralarda bulunduğu görülmüştür. Bu durumda, borçlunun borç ödemekten acz içinde olduğu anlaşılmaktadır. Bu yönden dava şartının gerçekleştiği düşünülerek tarafların delilleri toplanmalı, varılacak sonuca göre işin esası yönünden bir karar verilmelidir. Yazılı biçimde hüküm kurulması doğru değildir.