Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2008/5071 K.2009/1104

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalıya ait olup müvekkili şirkete ... sigortalı aracın tam kusurlu ve ... olarak karıştığı ... kazasında 3.kişi aracında hasara neden olduğunu ve hasar miktarının müvekkili tarafından ödendiğini, rücu şartlarının oluştuğunu açıklayarak, 1.200,00.YTL tazminatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine, Yargıtay 11.Hukuk Dairesinin 11.06.2007 gün ve 2006/6387-2007/8951 sayılı kararı ile bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, olayın salt alkolün etkisi ile meydana gelmediği anlaşıldığından davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

7.10.2004 tarih, 25606 Sayılı Resmi Gazetede yayınlanan ve 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5236 sayılı Kanun ile HUMK’na eklenen ek madde 4 ile aynı yasanın 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 1.1.2008 tarihinden itibaren 1.250,00.YTL.na çıkarılmıştır.

Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.