Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2008/662 K.2008/2807

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalı kuruma ait direğe hasar verildiği iddiasıyla, araç maliki ve sürücüsü olarak müvekkilleri aleyhine, 1.175.71 YTL tazminatın ferileriyle birlikte tahsili için davalı tarafça başlatılan ilamsız icra takibinin itiraz edilmediğinden kesinleştiğini, ancak müvekkili ...’in hasar veren araçla ilgisi olmadığı gibi Ramazan’ın da kazada kusuru bulunmadığını belirterek, borçlu bulunmadıklarının tespitine, %40 tazminata karar verilmesinin talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı ... araç maliki yada sürücüsü olmadığından takip nedeniyle borçlu bulunmadığının tespitine, takibin bu davacı yönünden iptaline, %40 tazminatın davalıdan tahsili ile davacı ...’e verilmesine; davalı ... takipte toplam 272.11 YTL borçlu olduğundan, bakiye kısım için borçlu bulunmadığının tespitine, tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı vekilinin temyizi kötü niyet tazminatına ilişkindir.

İİK’nun 72/5. maddesine göre, menfi tespit davasının borçlu lehine sonuçlanması halinde tazminata hükmedilebilmesi için takibin haksız ve kötü niyetli olması gerekir. Somut olayda davalının icra takibine girişmekte kötü niyetli olduğu ispatlanamadığından, davacı lehine %40 tazminata hükmedilmesi doğru değil, bozma nedeni ise de;bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden, hükmün HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.