Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2009/1149 K.2009/3761

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkili şirkete kasko sigortalı araç, servis hizmeti için bırakıldığı davalıya ait işyerinde meydana gelen sel baskını sonucu kullanılamaz hale gelerek pert olduğunu belirterek, sigortalısına ödediği 19.075.00 YTL tazminattan, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla, 6.000.00 YTL’nın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, yargılama sırasında verdiği ıslah dilekçesi ile talebini 13.075.00 YTL arttırarak toplam 19.075.00 YTL’na yükseltmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, olay tarihindeki aşırı yağışlar nedeniyle Diyarbakır şehir merkezinde birçok ev ve işyerini su bastığını, müvekkili şirketin aldığı tüm tedbirlere rağmen olaya engel olamadığını, mücbir sebepten dolayı illiyet bağının kesildiğini ve rücu şartlarının oluşmadığını bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı işyerinde alınan her türlü tedbire rağmen, olay tarihindeki aşırı yağışlar sonucu meydana gelen sel baskını nedeniyle zararın önlenmesinin mümkün olmadığı, mücbir sebep niteliğindeki sel baskınının illiyet bağını kestiği ve zarardan davalının sorumlu tutulamayacağı anlaşılmakla, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazı vekalet ücretine ilişkindir.

Davacı vekilinin ıslah ile arttırılmış toplam tazminat talebi 19.075.00 YTL olmasına ve davanın esastan reddine karar verildiğine göre, kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına 19.075.00 YTL üzerinden A.A.Ü.T. uyarınca nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, sadece dava dilekçesinde istenen 6.000.00 YTL üzerinden vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değil, bozma nedeni ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirecek nitelikte görülmediğinden, hükmün, HUMK’nun 438/7.maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.