Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2009/1541 K.2009/3694

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı üçüncü kişi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı 3.kişinin aşağıda yazılı bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir. 2-Uyuşmazlık İİK.’nun 96. ve onu izleyen maddelere dayalı 3.kişinin istihkak davasına ilişkindir. Mahkemece 12.07.2007 tarihinde takibin ertelenmesine karar verilmiş ancak herhangi bir teminat istenmemiştir.

İİK.’nun 97/3. maddesine göre “Takibin talikine karar verilirse, haksız çıktığı takdirde alacaklının muhtemel zararına (İİK.Md.97/13) karşı davacıdan 36. maddede gösterilen teminat alınır.” hükmü öngörülmüştür. Mahkemece teminat alınarak takibin ertelenmesi kararı verilmişse, haczedilen mal veya hakka ilişkin takip işlemleri ertelenmiş sayılır.

Ancak takip işlemlerinin ertelenmiş sayılması için, İİK.’nun 97/3. maddesi uyarınca alacaklının muhtemel zararı karşılığı 36. maddede gösterilen teminatın alınması zorunludur. İcra Mahkemesince takibin ertelenmesine karar vermiş olmasına karşın 3.kişiden teminat alınmasını kararlaştırmamış veya karar altına almış olsa bile bu teminat 3.kişi tarafından yatırılmamışsa, İcra Müdürlüğü takibe devam eder.

Çünkü böyle bir durumda istihkak davası yüzünden alacağın tahsilinin geciktiğinden söz edilemez.

Somut olayda, mahkemece takibin ertelenmesine karar verilmiş olmasına rağmen teminat belirlenmediğinden davacının %40 tazminatla sorumlu tutulmasına ilişkin İİK.’nun 97/13. maddesi koşulları alacaklı yararına oluşmamıştır. Bu nedenle davacının tazminatla sorumlu tutulması doğru değildir.

Öte yandan kabule göre de,tazminat matrahı takip konusu alacak miktarı ile haczedilen mal değerinden hangisi az ise onun esas alınması, dava konusu olayda daha düşük olan alacak miktarının esas alınması gerekirken, hacizli mal değerinin esas alınması da hatalıdır.

Ancak, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektiririr nitelikte görülmediğinden kararın H.U.M.K’nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.