Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2009/2283 K.2009/6196

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde tüm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili dava dilekçesiyle, davalı tarafa ait araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile meydana gelen kazada desteklerinin öldüğünü açıklayıp, fazlaya dair haklarını saklı tutarak her bir davacı için 50.000,00'er YTL manevi tazminat ile davacı ... için 10.000,00 YTL destekten yoksun kalma tazminatının davalı ... ve ... Genel Müdürlüğünden müştereken ve müteselsilen davalı ... şirketinden ise poliçe limitleri dahilinde tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davacılar vekili ıslah ile maddi tazminat talebi miktarı toplamını bilirkişi raporu doğrultusunda 28.388,76 YTL'ye yükseltmiştir.

Davalı ... şirketi vekili cevap dilekçesiyle, sorumluluklarının kusur oranında poliçe limiti ile sınırlı olduğunu, manevi tazminattan sorumlu olmadıklarını, temerrüde düşürülmediklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Genel Müdürlüğü vekili cevap dilekçesiyle, ceza dosyası sonucunun beklenmesi gerektiğini, talebin fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili cevap dilekçesiyle, davanın zamanaşımına uğradığını, kusur oranını kabul etmediklerini, talebin fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; maddi tazminat yönünden davanın kabulü ile.

28.388,76 YTL'nin davalı ... ve Sadullah için 20.09.2005 tarihinden, davalı Genel Sigorta için (Sigorta poliçesindeki limitle sorumlu olmak kaydı ile) dava tarihinden itibaren uygulanacak yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacı ...'a verilmesine, manevi tazminat yönünden ise davanın kısmen kabulü, kısmen reddi ile buna göre 5.000,00 YTL manevi tazminatın 20.09.2005 tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile birlikte davalı ... ve davalı ...'den alınarak davacı ...'a verilmesine,

diğer davacılar için de 2.000,00'er YTL manevi tazminatın 20.09.2005 tarihinden itibaren uygulanacak yasal faizi ile birlikte davalı ... ve ...'dan alınarak davacı ... Gülseren, Bektaş ve ...'e verilmesine, davalı Genel Sigorta şirketi açısından açılan manevi tazminata ilişkin davanın reddine karar verilmiş, hüküm tüm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı ... şirketi vekilinin ve davalı ... Genel Müdürlüğü vekilin tüm, davacılar vekilinin ve davalı ... vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere, Mahkemece manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiştir. Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri gözönüne alarak manevi tazminat adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarının adalete uygun olması gerekir. Tazminatın amacı zarara uğrayanda bir huzur duygusu doğurmaktadır. Olayın meydana geldiği tarih, tarafların ekonomik ve sosyal durumu, duyulan acı gibi nedenler dikkate alındığında, davacılar için hükmedilen manevi tazminat miktarı, duyulan acıyı, çekilen sıkıntıyı hafifletebilecek düzeyde değildir. Bu nedenlerle hükmün davacılar yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

3-Davacılar vekili dava dilekçesinde“ sigorta şirketi poliçe limitleri dahilinde sorumlu olmak üzere” telepte bulunmuş olmasına rağmen, davalı ... şirketinden manevi tazminat istemi de var kabul edilerek hakkında manevi tazminat davasının reddi ile lehine avukatlık ücreti takdiri doğru görülmemiştir.

4-Kabule göre de, davalı ... tarafından karşılanan 450 YTL bilirkişi ücreti ile 6.5 YTL posta giderinin yargılama giderlerinin hesaplanmasında dikkate alınmaması hatalı görülmüştür.