Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2009/3 K.2009/2488

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkili şirkete kasko sigortalı araca, davalı ...’in malik/sürücüsü olduğu araç ile davalı ...’nin maliki ve davalı ...’ın sürücüsü oldukları aracın çarpması sonucu hasar meydana geldiğini belirterek, sigortalısına ödediği 5.492.07 YTL tazminattan, davalı ...’in %50 kusur oranına isabet eden 2.746.03 YTL’den trafik sigortasından tahsil edilen kısmın mahsubu ile bakiye 2.363.87 YTL’nin bu davalıdan, yine davalılar ... ve ...’ın %20 kusur oranına isabet eden 1.098.42 YTL’den trafik sigortasından tahsil edilen kısım indirildikten sonra kalan 270.67 YTL’nin bu davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, alacağa ödeme tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde, kusura ve tazminat miktarına itiraz ederek, davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalılar, duruşmaya gelmemişler ve davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, toplanan delillere, benimsenen bilirkişi raporuna ve tarafların kusur durumuna göre, davanın kısmen kabulü ile, 1.567.84 YTL’nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...’dan tahsiline, fazla istemin reddine; 270.67 YTL’nin ise ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ... ve ...’den müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ...

../..

... vekilince temyiz edilmiştir.

HUMK.’nun 176/10. maddesi hükmüne göre, kanunların sulh mahkemesini veya hâkimini görevlendirdiği dava ve işler adli ara vermede görülür. Mahkeme hükmü, davalı ... vekiline 26.08.2008 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi HUMK.’nun 437.maddesinde öngörülen 8 günlük yasal süre geçirildikten sonra 04.09.2008 tarihinde harç yatırılarak temyiz defterine kaydedilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtay’ca da bu yolda karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.