Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2009/3771 K.2009/6124

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı alacaklı ve davalı üçüncü kişi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı (alacaklı), Ereğli 1. İcra Müdürlüğü’nün 2006/7807 Esas sayılı dosyasında, 04.02.2008 günlü hacze konu mahcuzların alacaklıdan mal kaçırmak isteyen borçlu tarafından kardeşi olan üçüncü kişinin zilyetliğine bırakıldığını belirterek, istihkak iddiasının kaldırılmasına ve tazminata karar verilmesini istemiştir.

Davalı (üçüncü kişi), davada ispat yükünün alacaklıda olduğunu, borçlu ile kardeş olmakla birlikte ayrı evlerde yaşadıklarını, çiftçi olduğunu ve 80 adet adına kayıtlı küçükbaş hayvanının bulunduğunu, mahcuzların kendisine ait olduğunu, bunu bilen alacaklının kötü niyetli olarak haczi yaptırdığını belirterek davanın reddine ve tazminata karar verilmesini istemiştir.

Davalı (borçlu), usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmalara katılmadığı gibi cevap da vermemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre; “borçlu ile davacının kardeş oldukları; ancak, haczin ödeme emrinin tebliğ edildiği adreste yapılmadığı, bu yerin ve mahcuzların üçüncü kişiye ait olduğu, alacaklı tarafından koyunların borçluya ait olduğunun kesin ve inandırıcı delillerle kanıtlanamadığı” gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı (alacaklı) ve davalı (üçüncü kişi) tarafından temyiz edilmiştir.

1.Davacı (alacaklı) vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2.Dava, haciz sırasında İİK’nun 96. vd. maddeleri uyarınca üçüncü kişinin ileri sürdüğü istihkak iddiasına karşı, İİK’nun 99. maddesi uyarınca alacaklı tarafından açılan “istihkak iddiasının reddi” davası niteliğindedir.

Sonuçta davanın reddine karar verildiğine göre başlangıçta yatırılan peşin harcın, Harçlar Kanunu’nun (1) sayılı Tarifesi’nin Yargı Harçları Bölümü’nün A) III-2-a) maddesi uyarınca belirlenecek maktu karar ve ilam harcı için yeterli olduğu,yeniden harç alınmasının gerekli bulunmadığı dikkate alınmadan davacı aleyhine nispi karar ve ilam harcına hükmedilmesi hatalıdır.

Öte yandan istihkak davalarında İİK’nun 97/11. maddesi hükmünce,genel hükümler dahilinde basit yargılama usulü uygulanarak, takip konusu alacak ile mahcuz malın değerinden hangisi az ise onun üzerinden, karar tarihi itibarı ile yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca nispi vekalet ücreti hesaplanması gerektiği dikkate alınmadan yazılı biçimde karar verilmesi de isabetli değildir.

Ne var ki belirtilen bu yanılgıların giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.