Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2009/7617 K.2010/1462

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar Vaha İht. Mad. Nak. Bilgi İşlem Sanayi Tic. Ltd. Şti ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait aracın, davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın çarpması sonucunda hasar gördüğünü, kazanın meydana gelmesinde davalı ...’nin de kusuru olduğunu ileri sürerek, değer kaybı araç mahrumiyetinden doğan zarar nedeniyle toplam 19.312,00 TL’nin davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

Davalılar Vaha İht. Mad. Nak. Bilgi İşlem Sanayi Tic. Ltd. Şti ve ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, idari yargının görevli olduğunu savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı ... aleyhine açılan davanın görev yönünden reddine, kazanın meydana gelmesinde davalı araç sürücüsünün % 60 oranında kusurlu olduğu gerekçesi ile, bilirkişi raporu hükme esas alınarak, davanın kısmen kabulüne, 2.100,00 TL’nin davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar Vaha İht. Mad. Nak. Bilgi İşlem Sanayi Tic. Ltd. Şti. ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve Tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalılar Vaha İht. Mad. Nak. Bilgi İşlem Sanayi Tic. Ltd. Şti ve ... vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verildiği halde, reddedilen tazminat tutarı yönünden kendilerine vekil ile temsil eden davalılar lehine vekalet ücretine karar verilmemesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiş ise de, bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, hükmün HUMK’nun 438/7. bendi gereğince düzeltilerek onanması gerekmiştir.