Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2009/8106 K.2010/867

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalının Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortacısı olduğu otobüste yolcu olarak bulunduğu sırada müvekkillerinin desteğinin öldüğünü, müvekkillerinin bu yüzden zarar gördüğünü ileri sürerek, ıslahla birlikte eş Öznur için 35.736,00 TL, Enes için 1.708,00 TL ve Gülesin için 5.000,00 TL’nin avans faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, limitle sınırlı sorumlu olduklarını ve temerrüde düşürülmediklerini, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının destekten yoksun kaldıkları gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, anılan meblağların yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava haksız eyleme dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Davacılar vekilince temerrüt faizi olarak avans faizi istenildiği halde mahkemece yasal faize hükmedilmiştir. Oysa taşıma sözleşmesi kapsamında otobüste yolculuk yapıldığı sırada kaza meydana gelmiş olup, TTK'nın 4. maddesi uyarınca temerrüt faizi olarak ticari faiz niteliğindeki avans faizine hükmedilmesi gerekirken yasal faize karar verilmesi doğru değil bozma nedeni ise de; bu yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirecek nitelikte görülmediğinden, yerel mahkeme hükmünün HUMK’nun 438/7.maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.