Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2009/8113 K.2010/1160

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların işleteni, zorunlu mali sorumluluk sigortacısı ve yasal sorumlusu olduğu iki aracın neden olduğu kazada destekleri ...’nın öldüğünü, müvekkillerinin bu nedenle zarar gördüklerini ileri sürerek, davacı ... için 1.500,00 TL ve diğenleri için 500,00’er TL tazminatın temerrüt faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...Ş. Vekili, sorumlu olmadıklarını savunmuştur.

Davalı Güvence Hesabı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Bir kısım davalılar vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne, davacılar Cemile için 1.500,00 TL, Yeter, Devlet, Hülya, İzzet ve ... için 500,00’er TL’nin temerrüt faizleriyle bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranlarına göre tahsiline, diğer istemlerin reddine karar verilmiş; karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili ile davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı ... vekili ile davacılar vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava haksız eyleme dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Davacılar vekilince temerrüt faizi olarak avans faizi istenilmiş, ancak mahkemece yasal faize hükmedilmiştir. Oysa zarara neden olan kamyon ticari araç olup ticari faaliyet

sırasında zarara neden olmuştur. Bu itibarla davada temerrüt faizi olarak ticari faiz niteliğindeki avans faizine hükmedilmesi gereklidir.

3-Davalı ...Ş. vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince, hüküm fıkrasında talebe göre davalıların kusurları oranına göre tazminatın tahsiline hükmedilmiş ise de; mahkeme kararında kusur oranları belirtilmemiş, bilirkişi raporuna atıfta bulunulmuştur. Bu hüküm esasen infazda tereddüde neden olacağından bu şekilde hüküm kurulması da doğru değildir.

Bu nedenlerle kararın bozulması gerekir ise de; açıklanan yanlışlıkların giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirecek nitelikte görülmediğinden, mahkeme hükmünün HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.