Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2010/10137 K.2011/3047

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı üçüncü kişiler vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişiler vekili, Karşıyaka 3.İcra Müdürlüğünün 2009/4379 Esas,Menderes İcra Müdürlüğü’nün 2009/930 Talimat sayılı dosyasından,12.06.2009 tarihinde haczedilen 5 adet frigorik kasa ile 1 adet göz altı kaynak makinasının müvekkili ... A.Ş.'ne 2 adet kaynak makinasının ise davacı ...Ltd. Şti.'ne ait olduğunu belirterek istihkak talebinin kabulü ile %40 tazminatın davalıdan tahsilini dava ve talep etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, davacılar ile borçlu şirket arasında organik bağ bulunduğunu belirterek davanın reddi ile %40 tazminatın tahsilini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere göre; uygulamada ve yaygın davranış biçimine göre ticari alanda özellikle çok sayıda şirket kurmak yolu ile bu şirketlerden birinin borcu için icra takibi yapıldığında haciz konulan malların diğer şirkete ait olduğu iddia edilerek mal kaçırma yöntemi sıklıkla uygulandığından, şirketler kurucusunun aynı

kişiler olduğu mal kaçırma ihtimalinin de bu organik bağ nedeniyle kuvvetle muhtemel bulunduğu, aksini davacı tarafın hüküm kurmaya yetecek şekilde ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı 3.kişiler vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava İİK 96 ve devamı maddeleri gereğince açılmış 3.kişinin istihkak davasına ilişkindir.

1-2004 Sayılı İcra ve İflas Kanununun 4949 sayılı Yasanın 101. maddesiyle değişik 363. maddesi hükmüne göre; Yasa'nın yürürlüğe girdiği 30.7.2003 tarihinden sonra icra mahkemelerince verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 2.000.000.000 TL.’yi geçmesi gerekir.

İİK'na 4949 sayılı Yasa'nın 102. maddesiyle eklenen Ek 1. madde uyarınca da; bu parasal sınır, her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yılda uygulanan parasal sınırların 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298. maddesi uyarınca Maliye Bakanlığınca her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerlendirme oranında artırılması suretiyle uygulanır. Bu şekilde belirlenen sınırların (on milyon TL) 10.00.YTL ‘yi aşmayan kısımları dikkate alınmaz.

2009 yılında bu parasal sınır 4.030,00TL.olarak uygulanmıştır. Öte yandan 14.11.2009 gün ve 27406 sayılı Resmi Gazetede ilan edilen Maliye Bakanlığı’na ait 392 sıra numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinde, 2009 yılı için belirlenen yeniden değerlendirme oranı %2.2 olarak öngörülmüştür.Buna göre, 2010 yılında icra mahkemelerince istihkak davaları sonucunda verilecek kararların temyiz edilebilmesi için, temyize konu dava değerinin 4.110,00-TL.’sini geçmesi gerekir.

Somut olayda, davacı ...Makine Ltd. Şti. açısından temyiz konusu mahcuzların değeri 2.000,00 TL' dir.

Bu durumda davacı 3. kişi ...Makine Ltd. Şti. yönünden hüküm kesin nitelik taşıdığından bu davacı yönünden temyiz dilekçesinin İİK’nun 363, 365/3 Eki 1. maddeleri uyarınca reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece, davacı ve borçlu şirket kurucularının aynı kişiler olduğu mal kaçırma ihtimalinin de bu organik bağ nedeniyle kuvvetle muhtemel bulunduğu, aksini davacı tarafın hüküm kurmaya yetecek şekilde ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemektedir.Davacı ve borçlu şirketler 2009

tarihli borcun doğumundan çok önce 1982,1985, 1997 yıllarında kurulmuş olup ortakları aynı kişiler olmasına rağmen faaliyet alanları farklı tüzel kişiliklerdir.Dava konusu haciz Oğlananası Köyünde yapılmış olmasına rağmen borçlu şirketin ticaret sicil adresi Yeşillik caddesi no:230/116 Karabağlar İzmir olup borçlunun bu adreste faaliyetine devam ettiği davalı alacaklı vekili tarafından takip edilen Karşıyaka 3.İcra Müdürlüğünün 2009/4517 Esas sayılı takip dosyasındaki 2.6.2009 tarihli haciz tutanağından da anlaşılmaktadır.(21.000TL'lik menkul haczi)O halde mahkemenin 2009/77 Esas sayılı dosyası da celp edilerek davacı ...

A.Ş ile borçlu şirketin ticari defterleri üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılması borçlu şirketin faaliyet alanına giren (Üretip-sattığı)ürünlerin mahcuzlarda kullanılıp kullanılmadığının belirlenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı hüküm tesisi isabetli görülmemiştir.