Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2010/114 K.2010/3437

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde, davalı Fiba Sigorta A.Ş vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların sürücüsü, işleteni ve trafik sigortacısı olduğu aracın çarpması sonucunda müvekkillerinin desteğinin hayatını kaybettiğini ileri sürerek, ıslah dilekçesi ile davacı anne ve baba için ayrı ayrı 20.813,06 TL destekten yoksun kalma tazminatı ve toplam 70.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, manevi tazminat davasının feragat nedeniyle reddine, davalı araç sürücüsünün kazanın meydana gelmesinde tam kusurlu olduğu gerekçesi ile, davanın kabulüne, davacı anne ve baba için ayrı ayrı 20.813,06 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı Fiba Sigorta A.Ş vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava dosyası içindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı Fiba Sigorta A.Ş vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir. Davacılar desteğini yitiren anne ve babadır. Destekten yoksun kalma tazminatının konusu davacıların, desteğin ölümünden önceki sosyal ve ekonomik durumlarının korunmasıdır. Somut uyuşmazlıkta 16 yaşında hayatını kaybeden farazi desteğin 18 yaşından itibaren gelir elde etmeye başlayacağı, geliri ile anne ve babasına destek olacağının kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ne var ki, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı anne ve babaya gelirden ayrılan pay fazla olup, desteğin evlenene kadar gelirinin 1/3'er payını evlendikten sonra ise 1/4'er payını anne ve babasına ayırabileceğinin kabul edilmesi davacı anne ve babanın destekten yoksun kalma tazminatı belirlenirken, çocuklarının gelir elde etmeye başlayacağı döneme kadar yapacakları yetiştirme giderlerinin de tazminattan mahsubu gerekeceği hususunun gözardı edilmesi isabetli değildir.

Her ne kadar, desteğin çocuğu olduktan sonra anne ve babasına destek olamayacağının kabulü de doğru değil ise de bu husus temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.