Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2010/1342 K.2010/4429

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davacılar vekili ile davalılardan ... vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların sürücüsü, maliki ve Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortacısı oldukları aracın müvekkillerinin desteğinin arkasında oturduğu motosiklete çarpışarak desteklerinin ölümüne neden olduklarını, bu nedenle müvekkillerinin maddi ve manevi zarar gördüklerini ileri sürerek, toplam 50.000,00 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi tazminatın faiziyle davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı sigortaların vekilleri ayrı ayrı davanın reddini savunmuşlardır.

Davalı ... Vekili; ölenin motosiklete hatır için bindirildiğini savunmuştur.

Davalı ... ve ... vekili,ölenin kusurlu olduğunu ve istemin fazla olduğunu savunmuştur.

Davalı ... davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve dosya kapsamına göre, davalı sigorta şirketleri bakımından manevi tazminat istemlerinin reddine, diğer davalılar yönünden manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulüne, 5.000,00’er TL manevi tazminatın yasal faiziyle anılan davalılardan tahsili ile davacılara ayrı ayrı ödenmesine; maddi tazminat olarak ise davacı ... için 8.565,69 TL ve davacı ...için 12.008,51 TL'nin yasal faiziyle müteselsilen tüm davalılardan tahsili ile davacılara ödenmesine (davalı ..., ... ve ... Sigorta A.Ş. bakımından 1/4 indirim yapılarak sorumlu tutulmalarına) karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili ile davacılar vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1-Dava dosyası içindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin tüm ve davacılar vekilinin aşağıdaki 2 numaralı bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, haksız eyleme dayalı tazminat istemine ilişkin olup, mahkeme kararı davacılar vekilince ¼ oranında hatır taşıması indirimi yapılmasının yanlış olduğu gerekçesiyle temyiz edilmiştir.

Öğretide hatır taşıması konusunda bir kavram birliği olmadığı gözlemlenmekte, ancak "hatır için ücretsiz taşıma" ve "aracı hatır için ücretsiz kullandırma" tamlamalarının benimsendiği görülmektedir. Hatır taşımaları bir menfaat karşılığı olmadığı cihetle, bu gibi taşımalarda BK.nun 43. maddesi uyarınca tazminattan uygun bir indirim yapılması, gerek öğretide gerekse Yargıtay içtihatlarında benimsenmiş ve yerleşmiş bulunmaktadır. Hakim, tazminattan mutlaka belli bir oranda indirim yapma zorunda değilse de bunun dahi gerekçesini kararında tartışması ve nedenlerini göstermesi gerekir.

Ancak, somut olayda mahkemece, motosikletin arkasında yolcu olarak bulunduğu sırada ölen desteğin hangi gerekçelerle hatır taşıması niteliğinde taşındığı hususu tartışılıp değerlendirilmeden indirim yapılmıştır. Oysa, mahkemece somut olayın durumu dikkate alınarak, davacının neden motosiklette bulunduğu taraflardan sorularak, varılacak sonuca göre yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde bir değerlendirme yapılması ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçeye dayalı olarak, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.