KÜNYE
(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi 2010/1370 E., 2010/2182 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Mart 2010
- Mahkemesi
- İcra Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
290 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı üçüncü kişi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı (üçüncü kişi) vekili, Alanya 3.İcra Müdürlüğü’nün 2008/264 Esas sayılı dosyasında yapılan, 10.01.2008 günlü hacze konu menkullerin davacıya ait olduğunu, borçlu ile ilgisinin bulunmadığını, aynı yerde aynı borçlu hakkında Alanya 2. İcra Müdürlüğü’nün 2008/4 Talimat sayılı dosyasında yapılan kasa haczi sırasında üçüncü kişinin burayı kiraladığını belirttiğini belirterek istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasına ve üçüncü kişiye yapılmış gibi kabul edilen usulsüz ödeme emri tebligatının iptaline karar verilmesini istemiştir.
Davalı (alacaklı) vekili, davacı adına kesilen faturalar kapsamındaki gıda malzemesinin haczin yapıldığı yerde teslim edildiğini, Alanya 2. İcra Müdürlüğü’nün 2008/4 Talimat sayılı dosyasında yapılan haciz sırasında işletmeyi borçludan devraldığını açıkça belirten üçüncü kişinin borçlu ile birlikte alacaklıya karşı 2 yıl sorumlu olduğunu, belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece toplanan delillere göre; “borçlunun takibe dayanak senette gösterilen adreste haczin yapıldığı, aynı yerde bir başka takip dosyasında yapılan haciz sırasında üçüncü kişi şirket yetkilisinin iş yerini borçludan devraldığını belirttiği,İİK’nun 97/a maddesindeki mülkiyet karinesinin alacaklı yararına bulunduğu ve ispat yükü kendisine düşen üçüncü kişinin istihkak iddiasını kanıtlayamadığı,” gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş;hüküm,davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, üçüncü kişinin İİK7nun 96. vd. maddeleri uyarınca açtığı “istihkak” davası niteliğindedir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2010/1370, K. 2010/2182, 11 Mart 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama