KÜNYE
(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi 2010/2467 E., 2010/6428 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Temmuz 2010
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
307 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davaCı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, davalı ...’e ait araç ile diğer davalıların malik ve sürücüsü olduğu aracın çarpışması sonucu müvekkili şirkete kasko sigortalı aracın hasar gördüğünü, davalıların ayrı ayrı % 50 oranında kusurlu olduğunu, araçta meydana gelen hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini ,davalı ...’in Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortasından ödenen miktarın mahsubu ile kalan 4.062 TL. tazminatın ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.
Davalı ... Rad. Ltd. Şti ve ... vekili, yetki itirazında bulunmuş, yetkili mahkemenin Adana Sulh Hukuk Mahkemesi olduğunu,savunmuştur.
Davalı ... vekili Osmaniye Sulh Hukuk Mahkemesi’nin vekili olduğunu belirtmiştir.
Mahkemece,toplanan delillere göre kaza yerinin Adana ili sınırları içerisinde kalması nedeniyle dava dilekçesinin yetkisizlik nedeniyle reddine, talep halinde dosyanın Adana Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava TTK.nun 1301. maddesinden kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir. Davacıya karşı birlikte sorumlu bulunan birden çok gerçek ve tüzel kişi aleyhine açılan bir davanın, davalılar için müşterek bir sebepten dolayı reddedilmesi halinde, davalılar lehine tek vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken yazılı şekilde davalılar için ayrı ayrı vekalet ücreti takdir edilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedeni ise de yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün HUMK.438/7. maddesi gereğince düzeltilmesi uygun görülmüştür.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2010/2467, K. 2010/6428, 6 Temmuz 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama