Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2010/5327 K.2011/649

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, Kartal 6.İcra Müdürlüğünün 2006/49 Esas sayılı dosyasından, davacı site yönetimine ait olan ve borçluya kiralanmış bulunan kafeteryadaki demirbaşların 01.02.2006 tarihinde haczedildiğini belirterek, İİK'nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak istihkak davasının kabulü ile anılan haczin kaldırılmasını istemiştir.

Davalı alacaklı vekili, haksız açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı borçlu, duruşmalara katılmamış ve cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece, borçlu şirketin davacı site yönetimi kararı ile kurulmuş ise de, site yönetiminden borçlu şirkete para transferi yapıldığına dair bir kayıt olmadığı,borçlu şirketin kira ilişkisine istinaden kaferterya işlettiği, bu hususun davacı site yönetiminin tek başına borçtan sorumlu olmasını gerektirmediği ve hacizli malların bir kısmının, davacı site yönetimi tarafından Finansal kiralama sözleşmesi ile satın alındığının anlaşıldığından bahisle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 3.kişinin İİK’nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak açtığı istihkak davasına ilişkindir.

Borçlu şirket, davacı site yönetiminin 09.07.2004 tarihli kararında, kafetaryanın ... Palmiye Turizm Ltd. isimli şirket kurularak ve yönetime bağlı olarak devam etmesi kararına istinaden site yönetiminin muhasebecisi ... ve onun akrabası adına kurdurulmuştur. 2005 yılındaki Genel Kurul Toplantı tutanağında yer alan yönetici beyanın da “kafertayı işleten şirketin ne kat maliki ne de yöneticiler adına kurulduğunu daha önceden güvendiği kişilere, şirket kurmalarında yardımcı olduklarını ve sözleşme imzaladıklarını, şirketin bu zamana kadar tüm gelirlerini siteye verdiğini, maaş ve malzeme bedeli ödenmeden site yönetiminin 2004 yılında 12.765.00 TL gelir elde ettiği" belirtilmiştir.

Borç kaynağı alacak, borçlu şirkete satılan ve kafeteryada kullanılan yiyecek bedelinden doğmuştur.

Tüm bu maddi ve hukuki olgular birlikte değerlendirildiğinde, davacıya ait kafeteryanın, aslında davacı site yönetiminin talimatı ile kurdurulan ve yönetimin siteye ait olduğu, görünürde limited şirket olarak oluşturulan bir tüzel kişilik vasıtası ile işletildiği, borçlu şirketin göstermelik olduğu, bu işletme ile ilgili borçtan davacı şirketin de sorumlu olması gerektiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, mahkemece davacı 3.kişinin davasının reddi gerekirken, yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi isabetli görülmemiştir.