Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2010/5709 K.2010/6029

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araca, davalıların malik ve sürücüsü oldukları aracın tam kusurlu çarpması sonucu hasarlandığını belirterek, sigortalısına ödediği 8.500.00 TL’ndan, trafik sigortasından tahsil edilen 5.000.00 TL’nın mahsubu ile bakiye 3.500.00 TL’nın, ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ..., duruşmaya gelmemiş ve davaya cevap vermemiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, sigortalı araç sürücüsünün kavşağa kırmızı ışıkta girerek, yeşil ışıkta geçiş yapan davalı aracına çarptığı, davalı sürücünün olayda kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, TTK.’nun 1301. maddesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Dosyada mevcut 20.09.2007 tarihli Adli Tıp Kurumu raporunda; iki alternatifli kanaat belirtilerek, olay anında hangi sürücü kırmızı ışıkta kavşağa girmişse tam kusurlu, diğer sürücünün kusursuz olacağı belirtilmiştir. Mahkemece, keşif mahallinde dinlenen tanık ...’ın beyanına göre, davacı sürücüsü ...’in kırmızı ışıkta geçtiği ve kusurlu olduğu kabul edilerek, yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, verilen karar olaya uygun düşmemektedir.

Şöyle ki; kaza tespit tutanağına, Karasu Asliye Ceza Mahkemesi’nin kesinleşen 2008/63 Esas ve 2010/89 Karar sayılı dava dosyası içeriğine ve bu dosyadaki tanık beyanlarına göre, davalı sürücü ...’ın kırmızı ışıkta kavşağa girdiği, davacı sürücüsü ...’in yeşil ışıkta kavşakta seyrine devam ettiği sırada kazanın meydana geldiği, tanık Dursun ... ...’ın polisteki ifadesinin ve ceza mahkemesinde alınan beyanının da aynı mahiyette olduğu anlaşılmakla, davalı sürücünün olayda tam kusurlu olduğu kabul edilerek bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli görülmemiştir.