Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2010/6379 K.2010/8837

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde, davalı ... Sigorta A.Ş vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların işleteni, trafik ve ihtiyari mali sorumluluk sigortacısı oldukları araçların neden olduğu kaza sonucunda müvekkillerinin desteğinin hayatını kaybettiğini ileri sürerek, toplam 40.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne, toplam 37.457,69 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... Sigorta A.Ş vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve KTK.’nun 91 nci maddesine göre zorunlu mali sorumluluk sigortasında sigortacı, işletenin yasadan kaynaklanan hukuki sorumluluğunu belirli limitler içinde üzerine almış bulunmakta olup, sigortacının bu kapsamdaki sorumluluğunu sınırlayan aynı Yasa’nın 92 nci maddesinde araç sürücüsünün bu kapsam dışında kaldığına ilişkin hüküm bulunmadığı gibi, genel şartlarda da bu yolda bir sınırlama getirilmemiş olması-

na göre davalı ... Sigorta A.Ş vekili ve davalı ... vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir. Davacılara, desteklerinin ölümü nedeni ile Sosyal Güvenlik Kurumu (Bağ-Kur) tarafından aylık bağlandığı ve bu aylığın hesaplanan destekten yoksun kalma tazinatından mahsubu gerektiği savunulmuş olup, Bağ-Kur tarafından bağlanan aylık rücuya tabi olduğundan, davalıların mükerrer ödeme yapmaması ve davacıların desteklerini kaybetmeleri nedeni ile uğradıkları gerçek zararın tazmin ettirilmesi amacıyla, bağlanan aylığın peşin sermaye değerinin hesaplanan tazminattan mahsubu gerekir. Mahkemece, anılan husus gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.