KÜNYE
(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi 2010/7860 E., 2011/3315 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Nisan 2011
- Mahkemesi
- Ticaret Mahkemesi
Karar Metni
303 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, müvekkili şirkete ait, davalıya kasko sigortalı aracın, meydana gelen tek taraflı trafik kazası sonucu hasarlandığını, başvuruya rağmen davalı ... şirketinin ödeme yapmadığını belirterek, 14.361.00 TL’nın, ihbar tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, hasarın, belirtilen kaza ile oluşmasının mümkün olmadığını, davacının doğru ihbar yükümlülüğünü yerine getirmediğini, ispat külfetinin yer değiştirdiğini bildirerek, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, kazanın, gerçekte davacının iddia ettiği biçimde olmadığının davalı ... şirketince ispatlanamadığı, kazanın oluş şekli ile hasarın uyumlu olduğu, rizikonun teminat kapsamında kaldığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 14.350.25 TL’nın, 14.03.2008 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazla istemin reddine karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
1- Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Mahkemece, reddedilen 10.75 TL’lık kısım için davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi hakkaniyete aykırı olup,
bozma nedeni ise de, bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, hükmün, HUMK.’nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2010/7860, K. 2011/3315, 11 Nisan 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama