KÜNYE
(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi 2010/8357 E., 2011/583 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 31 Ocak 2011
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
306 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı ... Sigorta T.A.Ş. vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, davalıların malik, sürücü ve trafik sigortacısı oldukları aracın, tam kusurlu olarak müvekkilinin desteği yaya ...’a çarparak ölümüne neden olduğunu belirterek, ıslâh ile arttırılmış 80.000.00 TL destek tazminatının (davalı ... 57.500.00 TL’ndan, ... Sigortası Hesabı 22.500.00 TL’ndan sorumlu olmak üzere) tüm davalılardan, 15.000.00 TL manevi tazminatın davalılar ... ve ...’den, yasal faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, yargılama sırasında ise davalılar ... ve ... aleyhindeki maddi – manevi tazminat taleplerinden vazgeçtiklerini bildirmiştir.
Davalılar ... ve ..., duruşmaya gelmemiş ve davaya cevap vermemiştir.
Davalı ... Sigorta T.A.Ş. vekili, kusur oranında ve poliçe limiti ile sorumlu olduklarını savunmuştur.
Türkiye Sigorta ve Reasürans Şirketler Birliği Karayolu Trafik ... Sigortası Hesabı vekili, aracın trafik sigortası olduğundan, tazminattan sorumlu bulunmadıklarını bildirerek, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, Daire’nin 07.05.2009 tarih, 2008/4309 Esas ve 2009/2881 Karar sayılı bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulü ile, 57.500.00 TL’nın, dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile
birlikte davalı ... Sigorta T.A.Ş.’nden tahsiline, davanın tarafı olmayan dahili davalı hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına, manevi tazminata ve davalılar ... ile ...’e yönelik davalardan vazgeçme nedeniyle bu hususta karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davalı ... Sigorta T.A.Ş. vekilince temyiz edilmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2010/8357, K. 2011/583, 31 Ocak 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama