Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2010/9553 K.2011/3593

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araca, davalının malik ve sürücüsü olduğu aracın tam kusurlu çarpması sonucu hasarlandığını belirterek, sigortalıya ödenen 10.093.00 TL’nın, ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, duruşmaya gelmemiş ve davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, kaza yeri Tire olmakla birlikte, davacı veya davalının ikametgâhının Tire'de bulunmadığı, davalının ikametgâhı olan Yunak'ta dava açma imkanı varken, başka bir mahalle getirme kastıyla seçimlik hakkın kötüye kullanıldığı gerekçesiyle, yetkisizlik nedeniyle davanın reddine, dosyanın yetkili ve görevli Yunak Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan alacağın rücuen tahsili istemine ilişkindir.

TTK.'nun 1301. maddesine dayanılarak açılan rücuen tazminat davalarında yetkili mahkeme, HUMK.'nun 9., 21. ve trafik sigortası tarafsa 2918 sayılı KTK.'nun 110. madde hükmüne göre belirlenir. Bu yetki kurallarından hiç birisi kamu düzenine ilişkin ve kesin yetki kurallarından değildir. HUMK.'nun 23. maddesi uyarınca, yetkisiz mahkemede aleyhine dava ikame olunan kimse, esasa girişmezden evvel bu hususta bir itirazda bulunmazsa o mahkemenin yetkisini kabul etmiş addolunur.

Somut olayda, davalıya usulüne uygun şekilde dava dilekçesi tebliğ edilmeden ve taraf teşkili sağlanmadan, mahkemece, tensiple birlikte re'sen yetkisizlik kararı verilmiştir. Dava konusu trafik kazası Tire'de meydana gelmiş olup, mahkeme davaya bakmaya da yetkilidir.

O halde mahkemece, taraf teşkili sağlanıp, işin esası incelenerek bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.