Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2010/9843 K.2010/11251

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalının zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olduğu aracın karıştığı kazada müvekkillerinin desteğinin öldüğünü, bu nedenle müvekkillerinin destekten yoksun kaldıklarını ileri sürerek, 47.500,00 TL destek tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiş; ıslah dilekçesiyle istem 57.500,00 TL'ye çıkartılarak bu meblağın ıslah tarihinden itibaren reeskont faiziyle tahsili istenilmiş, birleştirilen ek davada ise ilk dava dilekçesinde talep edilen 47.500,00 TL'nin istenilmeyen faizi olarak 27.547,36 TL'nin davalıdan tahsili talep ve dava edilmiştir.

Davalı vekili, davacılara 47.551,37 TL ödeme teklif ettiklerini, ancak bunun kabul edilmediğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve dosya kapsamına göre, davacının 47.500,00 TL ödemeyi kabul etmediği için bu meblağa faiz isteyemeyeceği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 57.500,00 TL'nin davalıdan tahsiline, bunun 10.000,00 TL'sine ıslah tarihinden faiz uygulanmasına karar verilmiş, hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalı sigortanın 47.500,00 TL ödeme teklifinin kabul edilmediği gerekçesiyle, ek davadaki bu meblağın faizine ilişkin istemin reddine karar verilmiştir. Ancak, davalı sigortanın ödeme teklifi belirlenen tüm zararı kapsamadığına göre, davacı tarafın bu kısmi ödeme teklifini kabul zorunluluğu bulunmamaktadır. Bu itibarla, mahkemece temyize konu olan ilk dava dilekçesiyle talep edilen 47.500,00 TL'nin faizinin ayrı bir dava ile istenilmesinin mümkün olduğu gözetilerek, bu meblağın faizinin hesaplanması ve bu istemin HUMK'nın 74. maddesi çerçevesinde değerlendiril-

2010/9843

2010/11251

mesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Öte yandan, dava dilekçesinde reeskont faizi talep edilmiş olup, kazaya neden olan aracın ticari araç niteliğinde kamyonet olması ve bu itibarla ticari faaliyette kullanıldığı sırada zarara neden olunması nedeniyle, davada ticari işlerde uygulanan avans faizine hükmedilmesi mümkündür. Ancak davacı dava dilekçesinde, bundan daha az oranda olan reeskont faizi istenildiğine göre, mahkemece bu oranda faize hükmedilmesi gerekirken, yasal faize hükmedilmesi doğru görülmediğinden, bu nedenlerle hükmün bozulması gerekmiştir.