Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2011/10676 K.2011/11662

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait, davalıya kasko sigortalı aracın, 24.03.2007 tarihinde park halindeyken çalındığını, başvuruya rağmen davalı ... şirketince ödeme yapılmadığını belirterek, ıslâh ile arttırılmış toplam 40.00.00 TL’nın, dava tarihinden itibaren işleyecek ticari reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, aracın, daha önce ... Anonim Türk Sigorta Şirketi’ne kasko sigortalı iken 17.09.2006 tarihinde geçirdiği kaza sonucu pert total olduğunu, onarılmadan müvekkili şirkete sigortalandığını, immobilizer sistemli aracın iddia edilen şekilde çalınamayacağını, talebin fâhiş bulunduğunu bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve kısmen benimsenen bilirkişi raporuna göre, çalınma iddiasının aksinin davalı ... şirketince kesin ve kabul edilebilir delillerle ispatlanamadığı, rizikonun teminat kapsamında kaldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 16.000.00 TL’nın 25.04.2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazla istemin reddine karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle, oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, kasko sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, her ne kadar davacı sigortalının Kasko Sigortası Genel Şartlarının B.3.3.3.2. maddesinde belirtilen tarihten itibaren temerrüt faizi talep edebileceğinin kabulünde bir isabetsizlik yok ise de, dava dilekçesinde dava tarihinden itibaren faiz talep edildiğinden, hükmedilen alacak miktarına dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, çalınma tarihinden 30 gün sonraki tarihin esas alınması doğru değil, bozma nedeni ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, hükmüm, 6100 sayılı HMK.’nun geçici 3/2. maddesi delaletiyle, 1086 sayılı HUMK.’nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.