Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2011/1999 K.2011/3192

Taraflar arasındaki rücuan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde, davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin trafik sigortacısı olduğu aracın neden olduğu kaza sonucunda zarar gören üçüncü kişiye tazminat ödendiğini, sigortalı araç sürücüsünün sürücü belgesiz ve alkollü olduğunu ileri sürerek, ödenen 10.000,00 TL tazminatın davalıdan rücuan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı davaya yanıt vermemiştir. Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik sigortasından kaynaklanan rücuan tazminat istemine ilişkindir. Davacı vekili, sigortalı araç sürücüsünün sürücü belgesiz ve alkollü olarak araç kullandığını ileri sürmüş olup, mahkemece, sürücünün alkollü olmasının münhasıran kazayı etkilemediği kabul edilmiş, ancak sürücü belgesiz araç kullanması nedeni ile, Trafik Sigortası Genel Şartları B.4. c maddesi uyarınca zarar görenlere ödenen tazminatın rücuan davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Sürücünün sürücü belgesiz araç kullanması halinde, rücu edilebilecek tazminat tutarı sürücünün kusur oranı dikkate alınarak belirlenir. Mahkemece alınan ilk bilirkişi raporunda, sigortalı aracın sol şeritte devam ettiği sırada, dava dışı aracın dönmek için sola manevra yaptığı Sırada çarpışmaları nedeniyle, sigortalı araç sürücüsünün % 25 oranında kusurlu olduğu belirtilmiş, hükme

esas alınan ikinci raporda ise, sigortalı aracın, önünde sinyal yakarak sola dönmek için manevra yapan aracı sollamaya çalışırken önündeki araca çarptığı bu nedenle tam kusurlu olduğu bildirilmiştir. Bu durumda raporlar arasında çelişki giderilmeden karar verilemez. O halde mahkemece, raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi için İTÜ yada Karayolları Trafik Fen Heyeti gibi kurumlardan seçilecek kusur uzmanı bilirkişi heyetinden ayrıntılı, gerekçeli, denetime açık rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.