Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2011/3552 K.2011/9544

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı (üçüncü kişi) vekili, İstanbul 1. İcra Müdürlüğü’nün 2009/12668 Takip sayılı dosyasında yazılan talimat uyarınca, Pendik 2. İcra Müdürlüğü’nün 2009/2598 Talimat sayılı dosyasında yapılan 14.05.2009 günlü hacze konu menkullerin üçüncü kişiye ait faturalı eşyalar olduğunu, borçlu ile ilgisini bulunmadığını belirterek istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasına ve tazminata karar verilmesini istemiştir.

Davalı (alacaklı) vekili, harici görüşmede borçluya ait mağazaların üçüncü kişi şirkete devredildiğini öğrendiklerini, alacaklıdan mal kaçırmak için borç tarihinden sonra muvazaalı iş yeri devri yapıldığını, sunulan delillerin ise istihkak iddiasını kanıtlamaya elverişli olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Davalı (borçlu), usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmalara katılmadığı gibi cevap da vermemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre: “dava konusu haczin borçlu şirketin 02.03.2009 günlü ortaklar kurulu kararı ile ayrıldığı eski faaliyet adresinde yapıldığı, ödeme emrinin burada tebliğ edilmediği, davacı şirketin 22.04.2009’da takibe dayanak borç tarihinden sonra kurulduğu, üçüncü kişi

ve borçlu şirketlerin grup şirketler olarak faaliyet gösterdiği, sunulan faturaların da grup şirketler arasında düzenlendiği, alacaklıdan mal kaçırmak için danışıklı iş yeri devri yapıldığı, devralanın da işletmenin borçlarından sorumlu olacağı” gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, üçüncü kişinin İİK’nun 96. vd. maddeleri uyarınca atığı “istihkak” davası niteliğindedir.

Dava konusu haciz, borçlunun borç tarihinden sonra 02.03.2009’da ayrıldığı eski faaliyet adresi olan takip adresinde yapılmıştır. Davacı bu adreste yine borç tarihinden sonra 20.04.2009’da faaliyete başlamıştır. İİK’nun 97/a maddesindeki mülkiyet karinesi borçlu dolayısıyla alacaklı yararına olup, ispat yükü altında olan üçüncü kişinin sunduğu faturalara konu malların ayırt edici özellikleri yazmadığından mahcuzlara uygunluğunu belirlemek mümkün olmayacaktır. Kaldı ki faturaların çoğu üçüncü kişi ile organik bağ içinde olan dava ve takip dışı bir şirket tarafından borç tarihinden sonra düzenlenmiştir. Sunulan diğer deliller de her zaman temini mümkün belgelerdendir ve karinenin aksini kanıtlamaya elverişli nitelikte değildir.