Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2011/363 K.2011/2088

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, Konya 2. İcra Müdürlüğünün 2008/4459 Esas sayılı dosyasından, davacı şirkete ait işyerindeki malların 18.05.2009 tarihinde haczedildiğini belirterek, İİK'nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak istihkak davasının kabulü ile haczin kaldırılmasını talep etmiştir

Davalı alacaklı vekili, haczin borçlunun işyerinde yapıldığını, danışıklı olarak işyerinin davacı 3.kişiye devredildiğinden haksız açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı borçlu, hacizli malların davacı 3.kişiye ait olduğunu belirtmiştir.

Mahkemece, borçlu ve davacı şirketin ortakları arasında organik bağ bulunduğu, danışıklı olarak kiralama ve adres değişikliği yapıldığından bahisle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, lehe tazminat takdir edilmediğinden bahisle davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava 3.kişinin İİK”nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak açtığı istihkak davasına ilişkindir.

Mahkemece teminat karşılığında takibin talikine karar verildiğine göre, İ.İ.K.nun 97/13. maddesinde açıklandığı şekilde, bu dava nedeniyle davacı 3.kişinin tutumu sonucu

alacağın tahsilinin geciktiğinden davanın reddi nedeniyle alacaklı yararına %40 tazminata hükmedilmesi gerekirken öncelikle davanın İİK’nun 96.maddesine dayalı olarak açılmış olduğu göz ardı edilerek İİK’nun 99.maddesine dayalı olarak açılmış gibi değerlendirilmesi ve kabule göre ise İİK’nun 99.maddesine göre açılan davalarda yasada tazminat konusunda bir düzenleme yapılmamış olmasına karşın İİK’nun 97/13 maddesindeki hükmünün kıyasen uygulanacağı dairemizin giderek Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerinden olduğu halde bu olguları dikkate alınmadan tazminat isteminin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK 438/7. Maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.