KÜNYE
(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi 2011/4674 E., 2011/12937 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Aralık 2011
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
320 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi. Gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı aracın 07.02.2006 tarihinde çalındığını, 03.03.2006 tarihinde davalı ...’ın kullanımında iken hasarlı halde bulunduğunu,...'ın aracı diğer davalı ...’tan satın aldığını ifade ettiğini belirterek sigortalıya ödenen 16.885.00 TL'nın ödeme tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalılar, duruşmaya gelmemiş ve davaya cevap vermemiştir.
Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, hasardan davalıların %50’şer oranında sorumlu oldukları gerekçesiyle davanın kabulüne, toplam 16.885.00 TL tazminatın 8.442.50TL’sının davalı...dan’dan, 8.442.50 TL’sının davalı ...’dan ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Dava, TTK.’nun 1301.maddesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.
B.K.’nun 50. maddesi uyarınca, haksız fiile karışanların her biri zarardan müteselsilen sorumludurlar. Davacı vekili dava dilekçesinde, sigortalısına ödediği zararın tümünü davalılardan müştereken ve müteselsilen talep etmiştir. Bu durumda mahkemece, hükmedilen tazminatın davalılardan
müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi gerekirken, 1/2 oranında hüküm kurulması doğru değil, bozma nedeni ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, hükmün, 6100 sayılı HMK.’nun geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK.’nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2011/4674, K. 2011/12937, 26 Aralık 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama