Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2011/5326 K.2012/4164

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların işleteni olduğu ve trafik sigortası bulunmayan aracın neden olduğu kaza sonucunda müvekkillerinin desteğinin hayatını kaybettiğini ileri sürerek; 100,00 TL cenaze defin gideri, 6.899,87 TL destekten yoksun kalma tazminatı ve toplam 70.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre destekten yoksun kalma tazminatının reddine, 100,00 TL cenaze giderinin davalılardan ve toplam 28.000,00 TL manevi tazminatın davalı ...'ndan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle, oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre

davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm ve davacılar vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Dava dilekçesinde talep edilen tazminata kaza tarihininden itibaren faiz uygulanması talep edilmiş olup, haksız eylem sorumlusu herhangi bir ihtara gerek kalmaksızın haksız eylem tarihinde doğan zarardan sorumludur. Bu nedenle kaza tarihinden itibaren faiz uygulanması gerekirken, hükmedilen manevi tazminata ilişkin faize hükmedilmemesi doğru görülmemiş ise de bu yanılgının giderilmesi yargılamanın takrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün HUMK'nun 438/7 (HMK'nun Geçici 3/2) maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.