Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2011/6140 K.2011/8929

Taraflar arasındaki tahkim davası hakkında, Hakem Heyetince verilen 02.02.2011 gün, 2010/E 869-57 Esas ve 2011/88 sayılı Karar, süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmiş ve İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce Daire’mize gönderilmesi üzerine, dosya incelendi. Gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalının zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olduğu aracın sebebiyet verdiği kazada müvekkillerinin desteği ve oğlu Taha Güngör’ün vefat ettiğini, başvuru üzerine davalı sigorta şirketinin eksik tazminat ödemeyi teklif ettiğini belirterek, poliçe teminatı olan 150.000.00 TL’nın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı sigorta şirketi yetkilisi, yaptırılan aktüer hesabı sonucu toplam 40.855.00 TL tazminat miktarı belirlendiğini bildirmiştir.

Hakem Heyetince, iddia, savunma ve toplanan delillere göre, davanın kısmen kabulü ile, baba Hakan Güngör için hesaplanan 38.074.16 TL ve anne ... için hesaplanan 41.032.05 TL tazminattan, B.K.’nun 43. ve 44. maddeleri gereğince takdiren %15 oranında hatır taşıması indirimi yapılarak, davacı Hakan Güngör için 32.363.04 TL ve davacı ... için 34.877.24 TL’nın davalıdan tahsiline, fazla istemin reddine, faiz talep edilmediğinden bu hususta karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK.nun 448.maddesine göre bu kanunun hükümleri, tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydı ile derhal uygulanır.

HUMK.’nun 533. maddesi hükmü uyarınca, hakem kararları;

1- Tahkim müddetinin sona ermesinden sonra karar verilmiş olması,

2- Talep edilmemiş bir şey hakkında karar verilmesi,

3- Hakemlerin salâhiyetleri dâhilinde olmayan meseleye karar vermeleri,

4-Hakemlerin, iki tarafın iddialarından her biri hakkında karar vermemeleri, hallerinde temyiz olunurlar.

Açıklanan hususlar dışında ayrıca, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu’nun 28.01.1994 gün, 1993/4 Esas, 1994/1 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nda, tarafların tahkim sözleşmesi veya şartında hakemlerin uyuşmazlığı maddi hukuk kurallarına göre çözümlemelerini öngördüğü takdirde, hakemlerin bu kurallar çerçevesinde karar vermek zorunda oldukları, buna aykırı karar vermelerinin temyiz sebebi oluşturacağı kabul edilmiş bulunmaktadır.

Somut olayda, davalı vekilinin hakem kararına karşı ileri sürdüğü temyiz sebepleri, anılan Yasa hükmü ve İçtihadı Birleştirme Kararı’ndaki sebeplerden birine dayanmadığı gibi 6100 sayılı HMK.nun 448. maddesinde de yeni hükümlerin tamamlanmış işlere uygulanmasının mümkün bulunmadığından talebin reddi gerekmiştir.