Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2011/6763 K.2012/1094

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi. Gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait, davalı tarafa kasko sigortalı aracın meydana gelen kaza sonucu hasarlandığını, başvuru üzerine davalı ... şirketinin kısmi ödeme yaptığını belirterek bâkiye 2.242.00 TL hasar bedelinin faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı yetkilisi, duruşmaya gelmemiş ve davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı ...Sigorta Aracılık Hizm. Ltd. Şti. hakkındaki davanın reddine, davalı ... Genel Sigorta A.Ş. aleyhindeki davanın kısmen kabulü ile 1.855.98 TL'nın faiziyle birlikte bu davalıdan tahsiline, fazla istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, kasko sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili yargılama sırasında verdiği 13.10.2010 havale tarihli dilekçesinde, talebini 4.875.00 TL artırarak toplam 7.117.00 TL’na çıkarmış ise de harcını yatırmadığından ıslâh dilekçesi usulüne uygun değildir. Bu durumda mahkemece, 2.242.00 TL dava değeri üzerinden kabul ve ret oranına göre yargılama giderleri hesaplanıp hüküm altına alınması gerekirken, dava değeri olarak 7.117.00 TL’nın esas alınması ve buna göre yargılama giderine hükmedilmesi doğru değil, bozma nedeni ise de bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, hükmün, 6100 sayılı HMK.’nun geçici 3. maddesinin 2. fıkrası delaletiyle 1086 sayılı HUMK.’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanması gerekmiştir.