KÜNYE
(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi 2011/7982 E., 2012/8154 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Haziran 2012
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
573 kelime·3 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, davalıların maliki ve Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortacısı olduğu aracın davacı idaresinde bulunan araca çarpması nedeniyle davacının yaralandığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 1.000 TL. tedavi gideri, 20.000 TL. daimi ve geçici işgöremezlik tazminatı, 25.000 TL. manevi tazminatın davalı ... poliçe teminatları ile sorumlu olmak üzere davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 5.392,26 TL. indirmiş, tedavi gideri talebini 2.000 TL. olarak arttırmıştır.
Davalı ... vekili ve davalı ... vekili ayrı ayrı davanın reddini savunmuşlardır.
Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile 2.000 TL. tedavi gideri,5.392,26 TL. geçici işgöremezlik tazminatının davalılardan tahsiline, 5.000 TL. manevi tazminatın davalı ...’dan tahsiline, sigorta şirketi hakkındaki manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin ve davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Davacı vekilinin diğer temyiz itirazları yönünden; davacı taraf dava dilekçesinde sigorta şirketinin poliçede yazılı teminatlar ile sınırlı olarak sorumlu tutulmasını talep etmiştir. Davalı ..., davalıya ait aracın zorunlu mali sorumluluk sigortasıcısı olup 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 92. maddesi ve poliçe genel şartlarına göre manevi tazminat istekleri zorunlu mali sorumluluk sigortası teminatı kapsamında olmadığından manevi tazminat talebinin reddine karar verilerek sigorta lehine vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değil bozma nedeni ise de yapılan yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden 6100 sayılı HMK.nun geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 Sayılı HUMK.nun HUMK.438/7.maddesi gereğince hükmün düzeltilmesi uygun görülmüştür.
3- Davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazları yönünden; davacı dava dilekçesi ile davacının yaralanması nedeniyle tedavi giderleri ve işgöremezlik tazminatı olduğunu belirterek maddi ve manevi tazminat talebinde bulunmuştur. Mahkemece maddi tazminata ilişkin tedavi gideri ve geçici işgöremezlik tazminatının kabulüne karar verilmiştir. Mahkemece kabul edilen maddi tazminat miktarı üzerinden tek vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken maddi tazminata dahil talep kalemleri için ayrı ayrı vekalet ücreti belirlenmiş olması doğru değil bozma nedeni ise de yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden 6100 Sayılı HMK.nun Geçici 3/2.maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK.nun 438/7. maddesi gereğince hükmün düzetilmesi uygun görülmüştür.
SONUÇ; Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... şirketinin ve davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün“ üçüncü bendinde yazılı “ Davalı ... ... Sigorta A.Ş. (eski ünvanı ... Sigorta A.Ş.) aleyhine açılan manevi tazminat isteminin reddine” cümlesinin ve 11. bendinde yazılı “ Manevi tazminatın reddedilen sigorta kısmı yönünden AAÜ. Tarifesi gereğince hesaplanan 1.100 TL. vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalı ... ... Sigorta A.Ş.’ye verilmesine” cümlesinin hüküm fıkrasından çıkarılmasına, 3 numaralı bentte açıklanan nedenlerle hükmün 7. bendinde yazılı “ AAÜ. Tarifesi gereğince tedavi gideri
...
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2011/7982, K. 2012/8154, 26 Haziran 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama