Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2011/9114 K.2011/12914

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı (3.kişi) vekili, davalı alacaklı tarafından dava dışı borçlular aleyhine Edirne 1.İcra Müdürlüğünün 2010/5537 sayılı dosyasından yürütülen takipte uygulanan 07.7.2010 tarihli haciz işleminde, borçlular ile ilgisi bulunmayan müvekkiline ait büyükbaş hayvanların haczedildiğini ileri sürerek, haczin kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı (alacaklı) vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; mahcuz hayvanların borçluların zilyetliğinde iken haczedildiği, mülkiyet karinesinin borçlu, dolayısıyla alacaklı yararına olduğu, ibraz edilen belgelerin mahcuzlara ait olduğunun ispat edilemediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı 3.kişi vekili ile vekalet ücretine yönelik olarak davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı 3.kişi vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-) Davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dava, 3.kişinin İİK’nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak açtığı istihkak davasına ilişkindir.

İstihkak davalarında takip konusu alacak tutarı ile haczedilen malın değerinden hangisi daha azaise, o değer üzerinden hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari

Ücret Tarifesinin III.kısmına göre nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekir. Bu durumda; mahkemece, takip konusu alacak tutarından daha az olan mahcuz malın değeri 25.500,00 TL.üzerinden davalı taraf yararına nispi vekalet ücreti hesaplanması gerekirken, maktu vekalet ücretine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

Ne var ki, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının aşağıda belirtildiği şekilde ve 6100 Sayılı HMK.nun geçici 3. maddesinin 2. fıkrası delaletiyle, HUMK.nun 438/7.maddesi uyarınca düzeltilmiş haliyle onanması gerekmiştir.