Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2012/10447 K.2013/16880

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, ...İcra Müdürlüğünün ... sayılı takip dosyasından, 08.02.2011 tarihinde haczedilen gaz pompasının borçluya ariyet olarak verildiğini mülkiyetin 3.kişi şirkete ait olduğunu belirterek, İİK”nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak istihkak davasının kabulü ile anılan haczin kaldırılmasını istemiştir.

Davalı alacaklı vekili, ilk oturumda davayı kabul etmiş ve yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı borçlu, duruşmalara katılmamış ve cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece, davanın kabul nedeniyle kabulüne davanın açılmasına alacaklı sebebiyet vermidiğinden yargılama giderinden sorumlu olmayacağından bahisle davanın kabulüne yargılama giderinin davacı 3.kişiden tahsiline karar vermiş ve hüküm davacı 3.kişi vekili tarafından yargılama giderinden sorumlu olmamaları gerektiğinden bahisle temyiz edilmiştir.

Dava, İİK’nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak açılan istihkak davasına ilişkindir.

Davacı 3.kişi, icra müdürlüğüne istihkak iddiasında bulunmadan doğrudan bu davayı açmış ve davalı alacaklı vekili ilk oturumda davayı kabul etmiştir

Davanın kabulü halinde kural olarak yargılama gideri davalıya yükletilmiştir. Ancak bu kuralın istisnası HMUK’nun 94/2.fıkrasında (HMK'nun 312/2) düzenlenmiş olup buna göre davalı hal ve vaziyeti ile davanın açılmasına sebebiyet vermemiş ve ilk oturumda davayı kabul etmiş olması ve belirtilen bu iki koşulun bir arada bulunması gerekir.

Somut olayda davalı alacaklı davayı ilk oturumda kabul etmiş ve davacı 3.kişi davadan önce istihkak iddiasında bulunarak alacaklının bu iddiayı kabul veya haczi kaldırma imkanı vermeden bu davayı açtığından alacaklının dava açılmasına sebebiyet verdiği söylenemez.

Bu durumda, mahkemece yargılama giderinin davacı 3.kişi üzerinde bırakılması yerinde olmakla birlikte dava ilk oturumdan önce kabul edildiğinden Harçlar Yasasının 22.maddesi gereğince ilam harcına 1/3 oranında hükmedilmesi gerekirken, aksi düşüncelerle tam harca hükmedilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirir nitelikte görülmediğinden, 6100 Sayılı HMK'nin geçiçi 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nin 438/7 maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.