Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2012/11107 K.2014/2537

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı 3.kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, İstanbul 11.İcra Müdürlüğü’nün 2008/16311 sayılı takip dosyasından, borçlu Y..Y..İnş. Tahh.Tur. Tic. San. Ltd. Şti. nin borcu nedeniyle 30.07.2008 tarihinde haczedilen menkullerin müvekkiline ait olduğunu, müvekkiliyle borçlu şirket arasında Bursa A..projesinin 1. ve 2. etap çelik işlerinin yapımı için iki adet sözleşme yapıldığını, hacizli malların bedellerinin ihzarat sözleşmesi gereğince borçluya ödendiğini ve haczedilen malların müvekkiline teslim edildiğini belirterek istihkak iddiasının kabulüyle haczin kaldırılmasını %15 tazminatın tahsilini dava ve talep etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, haciz adresinin borçluya ait inşaat alanı olduğundan İİK'nun 97/a maddesindeki mülkiyet karinesinin borçlu yararına olduğunu, davacı tarafından sunulan belgelerde ayırt edici özellik bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı borçlu, duruşmalara katılmamış ve cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece, davacı ve borçlunun ticari defterleri üzerinde yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucunda haczedilen malların davacı tarafından sunulan 29.04.2008 ve 07.05.2008 tarihli ihrazat kapsamında kalıp kalmadığı anlaşılmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı 3. kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık İİK 96 ve devamı maddeleri gereğince 3. kişi tarafından açılmış istihkak davasına ilişkindir.

Somut olayda, davacı ile dava dışı borçlu Y..Y.. Ltd Şti arasında 02.01.2008 ve 22.04.2008 tarihlerinde İkea mağazasının çelik işlerinin yapılması konusunda sözleşme yapılmıştır. Davacı 3.kişi vekili dava konusu malların bu sözleşmelere istinaden borçluya ödenen ihzarat bedeliyle alındığını iddia ederek 29.04.2008 ve 07.05.2008 tarihli ihzarat teslim tutanağı ile 29.04.2008 ve 14.05.2008 tarihli hakediş raporları ve 30.04.2008 tarihli iki adet faturayı sunmuştur. Bayındırlık İşleri Genel Şartnamesinin 39.maddesi hakedişe dahil edilerek bedeli ödenen ihzarat malzemesinin işverene ait olacağı ve şantiye dışına çıkarılmasının işverenin iznine tabi olduğu düzenlemesini içermektedir.

Dosyada mevcut 06.06.2010 tarihli bilirkişi raporunda dava konusu mallar üzerinde inceleme yapıldığı ve özelliklerinin tesbit edildiği, davacının sunduğu 30.04.2008 tarihli faturada döküm olmadığından tesbit yapılamadığı belirtilmiştir.

18.01.2011 tarihli ikinci bilirkişi raporunda ise 29.04.2008 ve 07.05.2008 tarihli ihrazat raporları ile haczedilen malların bedelinin ödendiği belirtilmiş, mahkeme kararına esas olan son 30.03.2012 tarihli raporda ise 3.kişinin ticari defterlerinin usule uygun tutulduğu, haczedilen mallar ile ihrazat teslim tutanakları karşılaştıralarak, dava konusu malların teslim tutanağındaki mallara uymadığı belirtilmiştir.

Anılan bu son rapor hükme esas alınmış ise de hacizli malların salt ihrazat teslim tutanağındaki bilgiler ile karşılaştırılması yeterli olmadığı ve bilirkişi raporları arasında çelişki bulunduğu anlaşılmaktadır.

06.06.2010 tarihli bilirkişi raporunda hacizli demirlerin miktar ve özellikleri belirlenmiştir.Davacı tarafından sunulan sözleşme ve hak ediş raporlarında kulanılan demirlerin özellikleri, miktarları belirtilmiştir.

Yapılacak iş, konusunda uzman teknik bilirkişi heyetinden, davacı ile borçlu arasında imzalanan sözleşmede özellikleri belirtilen, hak ediş tutanağında yer alan ve bedeli ödenen malzemenin, 06.06.2010 tarihli bilirkişi raporu ile tesbit edilen hacizli malzemeye miktar ve özellik olarak uyup uymadığı davacı 3.kişinin itirazları da dikkate alınarak bir değerlendirmenin yapıldığı rapor alınarak, oluşacak sonuca göre karar verilmesinden ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.