Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2012/11935 K.2012/11729

Çocuk Hizmetleri Genel Müdürlüğü İLİŞKİLİ KÜÇÜK : ... ...

Taraflar arasındaki koruyucu ve destekleyici tedbir istemine ilişkin davada Kayseri 3. Aile ve Çocuk mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K ARAR –

Dava, cinsel taciz suçunun mağduru olan çocuk hakkında, daha önce Kayseri Çocuk Mahkemesinin 2012/53 sayılı kararı hakkında acil koruma kararı verilen küçük için 5395 sayılı ÇKK'nın 5. maddesinin c ve b bentleri gereğince bakım ve sağlık tedbiri talebine ilişkindir.

3. Aile Mahkemesince, 5395 Sayılı Yasa kapsamında tedbir kararı uygulama görev ve yetkisinin Çocuk Mahkemesinde olduğu gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiştir.

Çocuk Mahkemesi ise tedbir talep edilen çocuğun şiddet mağduru olduğu, talep hakkında görevli mahkemenin Aile Mahkemesi olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun çocukların korunmasına, hakların ve esenliklerin güvence altına alınmasına ilişkin usul ve esasların düzenlenmesini amaç eden 1. maddesi ve korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında alınacak tedbirler ile suça sürüklenen çocuklar hakkında uygulanacak güvenlik tedbirlerinin usûl ve esaslarını kapsamına alan 2. maddesi ile koruma ihtiyacı olan çocuklar ile suça sürüklenen çocuklar ayrı ayrı değerlendirilmiş ve aynı kanunun 3/a-1 maddesi ile “korunma ihtiyacı olan çocuk” ve 3/a-2 maddesi ile “suça sürüklenen çocuk” kavramlarının tanımları yapılmıştır.

../...

-2- 2012/11935 2012/11729

Aynı Kanun’un 3 maddesinin 1. fıkrasının (c) bendi ile 7/1 maddeleri uyarınca koruyucu ve destekleyici tedbirlerin "çocuk hakimi" tarafından alınacağı, görevli mahkemeler yönünden ise suça sürüklenen çocuklardan söz etmeyen geçici 1. maddesinin 4. fıkrasında, çocuk mahkemesi bulunmayan yerlerde, bu mahkeme kurulup göreve başlayıncaya kadar korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında tedbir kararlarının, görevli aile ve asliye hukuk mahkemelerince alınacağı belirtilmiştir.

Yine, görevli mahkeme yönünden 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 26 maddesinin 1, 2 ve 3. fıkrası ile bu kanunun uygulamasına ilişkin yönetmeliğin, usul ve esaslar hakkındaki 4. maddenin (I/e) fıkrası ile "mahkeme; çocuk mahkemeleri ile çocuk ağır ceza mahkemelerini, çocuk mahkemesi bulunmayan yerlerde aile yada asliye hukuk mahkemeleri ile ceza mahkemelerini" şeklinde görevli mahkemeler belirlenmiştir.

Somut olayda hakkında 5395 sayılı Yasa uyarınca tedbir talep edilen çocuğun cinsel taciz suçuna maruz kaldığı iddia edilmesi bakımından ,5395 sayılı yasanın 3. maddesinde tanımı yapılan korunma ihtiyacı olan çocuklardan olup, suç mağduru olduğu dikkate alındığında, 5395 sayılı Yasa'nın amaç ve kapsamını düzenleyen 1 ve 2. maddeleri ile yukarıda görevli mahkeme yönünden yapılan açıklamalar birlikte değerlendirildiğinde suç mağduru çocuklarla ilgili olarak Çocuk Mahkemeleri yetkili kılınmıştır.

Bu durumda, çocuk hakkındaki daha önce acil koruma kararının Çocuk Mahkemesince verilmiş olması da nazara alınarak koruma kararı verilmesine ilişkin davanın Çocuk Mahkemesinde görülmesi gerekir.