Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2012/12115 K.2013/2462

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin de içinde bulunduğu davalı şirkete trafik sigortalı dava dışı ... yönetimindeki araçla yapılan tek taraflı kazada müvekkilinin sürekli sakatlık oluşacak şekilde yaralandığını, çalışma gücünü kaybettiğini belirterek şimdilik 8.000 TL tedavi ve işgöremezlik tazminatının dava tarihinden işleyecek reeskont avans faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiş; 16.3.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 142.000 TL daha artırarak toplam 150.000 TL'nın dava tarihinden işleyecek reeskont avans faizi ile davalıdan tazminini istemiştir.

Davalı vekili, sigortalının kusuru oranında azami poliçe limiti ile sorumlu olduklarını, davacının sigortalı araçta menfaat karşılığı olmadan hatır için taşındığını, BK 43.maddesi gereğince tazminattan indirim yapılmasını, dava haksız fiilden kaynaklandığından yasal faiz istenebileceğini, temerrüde düşmediklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile 150.000 TL maddi tazminatın 8.000 TL'sının dava tarihinden (5.4.2010), 142.000 TL'sının 16.3.2012 ıslah tarihinden işleyecek yasal faizi ile (davalı ... şirketi poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere) davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, davalı ... şirketine ZMSS bulunan araçla meydana gelen tek taraflı trafik kazasında araç içinde yolcu

olarak bulunan davacının yaralanması nedeniyle açılan tedavi ve sürekli işgöremezlik tazminatı istemine ilişkindir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak şimdilik 8.000 TL'nın dava tarihinden işleyecek temerrüt faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiş; bilirkişi raporu alındıktan sonra verdiği 16.3.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 142.000 TL daha artırarak toplam 150.000 TL'nın dava tarihinden işleyecek temerrüt faizi ile davalıdan tahsilini istemiştir.

TTK'nin 1299.maddesi uyarınca sigorta bedelini ödeme borcu rizikonun gerçekleştiğinin sigortacıya ihbar yükümlülüğünün aynı kanunun 1292.maddesi hükmünce doğduğu tarihte muaccel olacağı, davadan önce bir ihbar bulunup bulunmadığının tespitine göre temerrüt tarihinin belirleneceği, ihbar olunmadığı takdirde dava tarihinde temerrüde düşürülmüş olduğu kabul edilmektedir.

Dava konusunun ıslahla artırılması halinde, arttırılan miktara uygulanacak olan faizin başlangıcı bakımından önceden temerrüt var ise o tarih esas alınır.

Somut olayda, davalı ... şirketine dava açılmadan önce bir ihbarda bulunulmadığından davalı sigortacının temerrüt tarihi dava tarihidir. Davalının, dava açılması ile birlikte temerrüde düştüğü kısım; poliçedeki teminat limiti miktarının tamamıdır. Davacı vekili de hem dava dilekçesinde şimdilik talep ettiği 8.000 TL, hem de ıslah ile artırdığı 142.000 TL yönünden dava tarihinden itibaren temerrüt faizine hükmedilmesini talep etmiştir.

Bu durumda mahkemece, toplam 150.000 TL teminat yönünden dava tarihinden itibaren temerrüt faizine hükmedilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde dava dilekçesinde istenen 8.000 TL için dava tarihinden, ıslahla artırılan 142.000 TL için ıslah tarihinden itibaren temerrüt faizine hükmedilmesi doğru değil, bozma sebebi ise de bu yöndeki yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden 6100 Sayılı HMK'nin geçici 3/2 maddesi delaletiyle mülga 1086 Sayılı HUMK'nin 438/7.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

3-Yine davalı ... şirketine trafik sigortalı araç, ...,... kamyonet tipi ticari nitelikteki araçlardan olup davacı vekili hem dava hem de ıslah dilekçesinde hükmedilecek tazminatın reeskont avans faizi ile davalıdan tahsilini istemiştir. Bu durumda mahkemece avans faizine hükmedilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde yasal faize karar verilmesi de doğru olmayıp bozma sebebi ise de bu yöndeki yanılgının giderilmesi de yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden 6100 Sayılı HMK'nın geçici 3/2.maddesi delaletiyle mülga 1086 Sayılı HUMK'nin 438/7.maddesi uyarınca hükmün bu yönden de düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.