Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2012/12132 K.2014/5445

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar A.. Ö.. ve HDI Sigorta A.Ş, vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların sürücüsü, işleteni, trafik sigorta şirketi ve ihtiyari mali sorumluluk sigortacısı oldukları aracın, 28.01.2007 tarihinde neden olduğu trafik kazası sonucunda müvekkillerinin desteği B.. D..'un yaşamını yitirdiğini belirterek, müvekkillerinin her biri için 1.000,00 er TL maddi ve 30.000,00 er TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini istemiştir. Dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklar saklı tutulmuştur. Davacılar vekili tarafından 25.07.2011 tarihli ıslah dilekçesi verilmiş ve maddi tazminat istemi, yargılama sırasında düzenlenen bilirkişi raporu doğrultusunda artırılmıştır.

Davalılar vekilleri, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile her bir davacı yararına 15.000,00 er TL manevi tazminata, davacı baba için 14.813,20 TL maddi ve davacı anne için 18.474,40 TL maddi tazminata karar verilmiştir. Karar, davalı HDI Sigorta A.Ş vekili ve davalı A.. Ö.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalı A.. Ö.. vekilinin temyiz itirazları yönünden; dava, trafik kazası sonucu desteğin ölümü nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davalı A.. Ö.., davacıların desteğinin yolcusu olduğu aracın sürücüsüdür. Davalı vekili, desteğin hatır için taşındığını savunmuştur. Hatır taşımaları bir menfaat karşılığı olmadığı cihetle, bu gibi taşımalarda BK.nun 43. maddesi uyarınca tazminattan uygun bir indirim yapılması, gerek öğretide gerekse Yargıtay İçtihatlarında benimsenmiş ve yerleşmiş bulunmaktadır.

Hakim tazminattan mutlaka indirme yapmak zorunda değilse de bunun dahi gerekçesini kararında tartışması ve nedenlerini göstermesi gerekir.

O halde mahkemece, bu savunma üzerinde durularak, taşımanın hatır için olup olmadığı, tarafların yakınlığı, varsa hatır için taşımanın kimin arzusu ve ne amaçla yapıldığı gibi olayın özel şartları gözönüne alınarak araştırma ve inceleme yapılması, BK.nun 43. madde hükmüne göre maddi ve manevi tazminattan indirim yapılıp yapılmayacağı karar yerinde tartışılması sonucuna göre hüküm tesisi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi isabetli değildir.

2-Bu bozma nedenine göre davalı vekilinin, manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

3-Davalı HDI Sigorta A.Ş vekilinin temyiz itirazları yönünden;

Davacılar, destek B.. D..'un yolcusu olarak bulunduğu aracın işleteni, sürücüsü, ihtiyari mali sorumluluk sigortacısı ve zorunlu mali sorumluluk sigortacısına davayı yöneltmiş, mahkemece de davacı baba için hükmedilen 14.813,20 TL, davacı anne için hükmedilen 18.474,40 TL maddi tazminattan hem kazaya neden olan aracın trafik sigorta şirketi, hem de ihtiyari mali sorumluluk sigorta şirketi sorumlu tutulmuştur.

Kararı temyiz eden davalı HDI Sigorta A.Ş., zarara neden olan aracın ihtiyari mali sorumluluk sigortacısıdır.

Motorlu Kara Taşıt Araçları İhtiyari Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının 1. maddesine göre, sigortacı, zorunlu mali sorumluluk sigortası poliçe limitinin dışında (üstünde) kalan miktardan başlayıp, ihtiyari mali sorumluluk sigortası teminat limitine kadar sorumludur. Diğer davalı Türkiye Genel Sigorta A.Ş. ise yine zarara neden olan aracın trafik sigortacısı olup, zorunlu mali sorumluluk sigortasına ilişkin poliçe dosya kapsamında yer almaktadır.

Olay tarihinde zorunlu mali sorumluluk sigortasının kişi başına ölüm teminatı limiti 60.000,00.-TL olup, mahkemece, hükmedilen maddi tazminat miktarının zorunlu mali sorumluluk sigortası teminat hadlerinde kaldığı gözetilerek, davalı HDI Sigorta A.Ş. aleyhindeki davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde bu davalı yönünden de davanın kabulü yönünde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.