Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2012/13502 K.2013/620

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı İdare tarafından gönderilen haciz bildirisinden dolayı dava dışı .....’e borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davacının dava dışı........’e borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

...- Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, yaptırılan bilirkişi incelemesinde de davacı nezdinde, kamu borçlusuna ait hesap olmadığının anlaşılmasına ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre davalı Hazine vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

...- 6183 sayılı Kanun’un 79/III. maddesi uyarınca alacaklı kamu idaresi tarafından kendisine haciz bildirisi tebliğ edilen üçüncü kişi aynı bentte gösterilen nedenlere dayanarak haciz bildirisinin kendisine tebliğinden itibaren yedi gün içinde tahsil dairesine yazılı olarak itiraz edebilir. Aynı maddenin IV. bendine göre de herhangi bir nedenle itiraz süresinin geçirilmesi halinde üçüncü şahıs, haciz bildirisinin tebliğinden itibaren bir yıl içinde genel mahkemelerde menfi tespit davası açma hakkına sahiptir. Somut

olayda da davacıya, alacaklı vergi dairesi tarafından gönderilen haciz bildirisine Kanun’da belirtilen yedi günlük sürede itiraz edilmemiş daha bir yıllık süre içinde eldeki menfi tespit davasını açılmıştır. Şu halde davacı her ne kadar Kanun’un öngördüğü yöntem dahilinde kamu borçlusuna karşı haciz bildirisinde belirtilen kadar borcu olmadığını ispat etmiş ise de davanın açılmasına kendisi sebep olmuştur.

Yasal sürede haciz bildirisine itiraz etmeyerek bu davanın açılmasına neden olması nedeniyle de davalı aleyhine yargılama gideri ve vekâlet ücretine hükmedilmesi doğru değildir. Ne var ki bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden 6100 Sayılı HMK’nin geçici .../....maddesi delaletiyle HUMK’nin 438/....maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.