Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2012/14242 K.2014/3378

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı borçlu ... 'in alacaklılarından mal kaçırmak amacıyla adına kayıtlı taşınmaz hissesini eşit hisselerle 12.3.2008 tarihinde kardeşleri davalılar ...,... ve ...'a sattığını belirterek tasarrufun iptalini talep etmiştir.

Davalılar vekili, borçlunun aciz halinde olmadığını, dava konusu taşınmazın davalı borçlunun 124 500,00 TL'lik borcu üstenilerek diğer kardeşleri tarafından alındığını, davacının da aralarında bulunduğu pek çok alacaklının borçlarının ödendiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere göre; borçlu ile davalıların kardeş olması nedeniyle dava konusu tasarrufun İİK 278/3-1 madde gereğince bağış hükmünde olup iptale tabi olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına 1.12.2009 tarihli kat'i aciz belgesinin iptali yönünden açılmış bir dava bulunmamasına göre davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

../...

-2- 2012/14242 2014/3378

2- Tasarrufun iptali davalarında harç ve vekalet ücreti takip konusu alacak miktarı ile iptali istenen tasarrufun tasarruf tarihindeki değeri karşılaştırılarak düşük olan değer üzerinden nispi olarak hesaplanır. Somut olayda takip konusu alacak miktarı 3.015 TL, iptali istenen tasarrufların tasarruf tarihideki değeri ise 147.215,00 TL olup daha düşük olan alacak miktarı üzerinden nispi harç ve AAÜT'nin 12/2 maddesi gereğince vekalet ücreti hesaplanması gerekirken maktu harç alınması ve fazla vekalet ücreti hesaplanması doğru değil bozma nedeni ise de yapılan yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanması gerekmiştir.