Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2012/15719 K.2013/15639

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ve davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Davacılar vekili, davalıların sürücüsü, işleteni ve zorunlu mali mesuliyet sigortacısı oldukları aracın çarpması sonucu, müvekkillerinin eşi ve babaları olan ...'nın vefat ettiğini ve müvekkillerinin bu suretle murislerinin desteğinden mahrum kaldıklarını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davacı ... için 3.500 TL, davacı ...ı için 4.000 TL olmak üzere toplam 7.500 TL destekten yoksun kalma tazminatı ve 500 TL cenaze ve defin giderinin tüm davalılardan, davacılar Tülay ve Enes için ayrı ayrı 4.000 TL, davacılar Bülent, Dilek, Levent ve Melek için ayrı ayrı 1.000 TL olmak üzere toplam 12.000 TL manevi tazminatın davalılar ... ve ...'den müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar ... ve ... vekili, olayda tüm kusurun müteveffada olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, davacılara dul ve yetim aylığı bağlanması nedeniyle zararlarının bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre; davacıların maddi tazminat taleplerinin reddine, manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulü ile davacı ... için 2.000 TL, davacı ...için 1.500 TL, davacılar...... ve ... için ayrı ayrı 1.000 TL olmak üzere toplam 7.500 TL manevi tazminatın davalılar ... ve ...'den müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalılar ... ve ... vekilinin tüm, davacılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı, cenaze ve defin gideri ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Hükme esas alınan 27.05.2011 tarihli bilirkişi raporunda, davacılara SGK tarafından 2010 yılına kadar bağlanan aylıklar hesaplanan tazminattan mahsup edilmiş, bu tarihten sonra yapılan ödemeleri de mahkeme kendisi düşmüş ve netice olarak davacılar Enes ve Tülay için bakiye tazminat kalmamış ve davacıların bu talepleri reddedilmiştir.

Oysa, davacılar Enes ve Tülay'a bağlanan aylıklar, desteğin belli bir süre prim ödemesinin karşılığı olarak davacılara bağlanan dul ve yetim aylıkları olup, Sosyal Güvenlik Kurumunun kendi cevabi yazısına göre peşin sermaye değeri hesaplanmayan ve rücuya tabi olmayan aylıklardandır.

Bu nedenle, hesaplanan tazminattan davacılara bağlanan dul ve yetim aylıklarının mahsup edilmesi mümkün olmayıp, bu şekilde hesaplama yapan eksik ve hatalı bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

3-Davacılar vekili cenaze ve defin gideri isteminde bulunmuş olup, mahkemece bu konuda bir araştırma yapılmadığı gibi, gerekçe gösterilmeksizin davacıların bu talepleri reddedilmiştir. Mahkemece, ölüm tarihi itibariyle yapılması gerekli muhtemel cenaze ve defin giderlerinin Belediye Başkanlığı ve İl Müftülüğü'nden sorularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ve araştırma sonucu hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

4-Mahkemece davacılar Enes ve Tülay'ın manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir. Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önüne alarak manevi tazminat adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarının adalete uygun olması gerekir. Tazminatın amacı zarara uğrayanda bir huzur duygusu doğurmaktır. Somut olayda, tarafların kusur oranı, ölen kişinin yaşı, tarafların ekonomik ve sosyal durumu, duyulan acı gibi nedenler dikkate alındığında, davacılar Enes ve Tülay için hükmedilen manevi tazminat miktarı, duyulan acıyı, çekilen sıkıntıyı hafifletebilecek düzeyde olmayıp, makul ölçüde manevi tazminat takdiri gerekirken yazılı biçimde hüküm kurulması isabetli değildir.