Yargıtay 17. Hukuk Dairesi E.2012/16428 K.2012/15161

Hükümlü hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Diyarbakır 1. Sulh Hukuk ve ... 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- KARAR –

Dava, hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “

Aynı Kanunun 19. maddesinde; “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” , 20.maddesinde de “Önceki yerleşim yeri belli olmayan veya yabancı ülkedeki yerleşim yerini bıraktığı halde Türkiye'de henüz bir yerleşim yeri edinmemiş olan kimsenin halen oturduğu yer, yerleşim yeri sayılır.” hükümlerine yer verilmiştir.

Somut olayda; yabancı hükümlü ... ... (... ...)nin Diyarbakır D Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumundan , ... Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna sevk edildiği görülmektedir.

Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanunun 42. maddesindeki “Türkiye'de yerleşim yeri bulunmayan yabancı hakkında vesâyet, kayyımlık, kısıtlılık, gaiplik ve ölmüş sayılma kararları ilgilinin Türkiye'de sâkin olduğu yer, sâkin değilse mallarının bulunduğu yer mahkemesince verilir.”hükmüne yer verilmiştir.

Ancak hükümlünün yargılama sürecinde her cezaevi değişikliği yetkili mahkemenin de değişmesi sonucunu doğurmaktadır. Bu da usul ekonomisine aykırı olup, vasi tayini gibi acele işlerin bitirilmesi gecikecektir. Kısıtlı adayının İran vatandaşı olup, Türkiye’de yerleşim yerinin

Olmadığı, kısıtlanması istenilen tarihte hükümlü olarak Diyarbakır'da bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda uyuşmazlığın hükümlünün yakalandığı ve yargılandığı, vasi tayinine karar verilmesinin istendiği Diyarbakır 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde bakılıp, sonuçlandırılması gerekmektedir.