KÜNYE
(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi 2012/2428 E., 2012/7482 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Haziran 2012
- Mahkemesi
- Aile Mahkemesi
Karar Metni
268 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki koruyucu ve destekleyici tedbir istemine ilişkin davada Adana 2. Çocuk ve 4. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:
-K ARAR –
Dava, 15.07.2005 günü yayınlanıp yürürlüğe giren 5395 Sayılı Çocuk Koruma Yasası uyarınca çocuklar hakkında acil koruma kararı verilmesi istemine ilişkindir.
Adana 2. Çocuk Mahkemesince suç şüphelisi veya mağduru olmayan kişilerle ilgili koruma tedbirlerinin Çocuk mahkemelerinde değil, Aile Mahkemesinde görülmesi gerektiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.
Adana 4. Aile Mahkemesi ise, aile mahkemesinin görevli olmadığını belirterek görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.
5395 Sayılı Çocuk Koruma Yasasının Acil Koruma ile ilgili 9/1 maddesi de "Derhâl korunma altına alınmasını gerektiren bir durumun varlığı hâlinde çocuk, Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu tarafından bakım ve gözetim altına alındıktan sonra acil korunma kararının alınması için Kurum tarafından çocuğun Kuruma geldiği tarihten itibaren en geç beş gün içinde Çocuk hâkimine müracaat edilir. Hâkim tarafından, üç gün içinde talep hakkında karar verilir. Hâkim, çocuğun bulunduğu yerin gizli tutulmasına ve gerektiğinde kişisel ilişkinin tesisine karar verebilir. " şeklindedir.
Somut olayda, küçüğün çeşitli olumsuz davranışlarının bulunduğu gerekçesiyle yanında kaldığı ve aynı zamanda babasının eşi olan Songül Caner'in talebi ile Adana İl Sosyal Hizmetler Müdürlüğü tarafından danışmanlık tedbirinin uygulanmasının istendiği, küçüğün herhangi bir suçun şüphelisi veya mağduru olmadığı anlaşıldığından bu durumda
uyuşmazlığın, 5395 Sayılı Çocuk Koruma Yasasının 9. Maddesi gereğince yetkili ve görevli Adana 2. Çocuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.
Yargıtay 17. Hukuk Dairesi, E. 2012/2428, K. 2012/7482, 8 Haziran 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama